Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa

Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)

ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz Polski Związek Łowiecki).

Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa było pierwszą organizacją łowiecką w Polsce, powstałą w 1889 roku w Warszawie. Jego celem było propagowanie prawidłowego myślistwa oraz ochrona zwierząt łownych. W skład towarzystwa wchodzili myśliwi, którzy wymieniali się wiedzą i doświadczeniem, uczestniczyli w polowaniach oraz angażowali się w propagowanie etycznych zasad myślistwa i edukację społeczeństwa.

Towarzystwo angażowało się w promowanie etyki łowieckiej oraz tworzenie nowych przepisów dotyczących tej dziedziny. Organizowało spotkania, dyskusje i szkolenia, aby umożliwić swoim członkom lepsze poznanie łowiectwa, a także wspierało badania naukowe związane z łowiectwem i ochroną zwierząt łownych.

Działalność Cesarskiego Towarzystwa miała znaczący wpływ na rozwój polskiego łowiectwa i propagację jego wartości etycznych i społecznych. Przyczyniło się ono do zachowania bogactwa fauny polskich lasów poprzez aktywną działalność propagującą ochronę zwierząt łownych.

Po reorganizacji w 1936 roku, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa przekształciło się w istniejący do dziś Polski Związek Łowiecki. Dzięki zaangażowaniu tych organizacji możemy obecnie cieszyć się z zachowania piękna i różnorodności fauny lasów polskich.

Jako jeden z pionierów organizacji łowieckich w Polsce, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa odegrało kluczową rolę w kształtowaniu dziedzictwa polskiego myślistwa, a także wspierało inne istotne inicjatywy m.in. Małopolskie Towarzystwo Łowieckie czy Kółko Myśliwskie im. św. Huberta.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

cherlawy

wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

cwał

sposób szybkiego poruszania się zwierzyny płowej.

cuch

węch psa myśliwskiego.

chłyst

młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.

chwatny

inaczej bierny.

ciołek

roczny samiec żubra, łosia, jelenia lub daniela.

czemchanie

wycieranie przez jeleniowate poroża ze scypulu (o drzewa lub krzewy).

ciąg

1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.

ciche pędzenie

naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).