Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa

Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)

ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz Polski Związek Łowiecki).

Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa było pierwszą organizacją łowiecką w Polsce, powstałą w 1889 roku w Warszawie. Jego celem było propagowanie prawidłowego myślistwa oraz ochrona zwierząt łownych. W skład towarzystwa wchodzili myśliwi, którzy wymieniali się wiedzą i doświadczeniem, uczestniczyli w polowaniach oraz angażowali się w propagowanie etycznych zasad myślistwa i edukację społeczeństwa.

Towarzystwo angażowało się w promowanie etyki łowieckiej oraz tworzenie nowych przepisów dotyczących tej dziedziny. Organizowało spotkania, dyskusje i szkolenia, aby umożliwić swoim członkom lepsze poznanie łowiectwa, a także wspierało badania naukowe związane z łowiectwem i ochroną zwierząt łownych.

Działalność Cesarskiego Towarzystwa miała znaczący wpływ na rozwój polskiego łowiectwa i propagację jego wartości etycznych i społecznych. Przyczyniło się ono do zachowania bogactwa fauny polskich lasów poprzez aktywną działalność propagującą ochronę zwierząt łownych.

Po reorganizacji w 1936 roku, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa przekształciło się w istniejący do dziś Polski Związek Łowiecki. Dzięki zaangażowaniu tych organizacji możemy obecnie cieszyć się z zachowania piękna i różnorodności fauny lasów polskich.

Jako jeden z pionierów organizacji łowieckich w Polsce, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa odegrało kluczową rolę w kształtowaniu dziedzictwa polskiego myślistwa, a także wspierało inne istotne inicjatywy m.in. Małopolskie Towarzystwo Łowieckie czy Kółko Myśliwskie im. św. Huberta.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

ciąg

1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.

ciągnąć

1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.

cieki, cieki, zgrzebła

nogi ptaków z rzędu kuraków.

chrapy

nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.

czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie

wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)

charkot

głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.

czysty strzał

strzał kładący Zwierzynę w ogniu.

czółenko

część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej

czternastak

jeleń byk noszący poroże posiadające po siedem odnóg na każdej tyce (czternastal regularny) lub na jednej z tyk (czternastak nieregularny).

CIC

Conseil International de la Chasse.