Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ciecier

ciecier

gwarowe, cietrzew kogut.

Ciecier (tetrao) - potoczne określenie samca cietrzewia, charakteryzującego się długim, szpiczastym i czarnym dziobem u samców, a brązowym u samic. Ptak ten posiada także charakterystyczne białe plamy na skrzydłach i ogonie. Cietrzew jest szeroko rozpowszechniony w Europie i Azji, odznacza się długością ciała do około 40 cm oraz masą do około 500 g. Jest gatunkiem łownym, żeruje na drobnych zwierzętach takich jak owady, pająki, ślimaki i małe gryzonie, lecz jego dietę mogą uzupełniać również nasiona oraz owoce. Aktywność cietrzewia uzależniona jest od pory roku i występuje zarówno dzień jak i noc. W okresie godowym, od marca do maja, samce słyną ze swego charakterystycznego głosu przypominającego „cietrzew” lub „kogut”, który mają za zadanie przyciągnąć samice oraz obronić swoje terytorium przed innymi samcami.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciecier w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie

wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)

ćwik

doświadczony, wyćwiczony ptak łowczy.

choroba Banga, choroba Banga, bruceloza

choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.

cocer spaniel

rasa psa myśliwskiego, płochacza. Używany jest głównie do polowań na bażanty i ptactwo wodne; bardzo dobry aporter. Może być też ułożony jako pies wielostronny. Coocker spaniel. jest (...)

cielę

młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).

czas łojny

okres przed rują, gdy samce wykazują najlepszą kondycję fizyczną.

czemchanie

wycieranie przez jeleniowate poroża ze scypulu (o drzewa lub krzewy).

chody psa

sposób poruszania się psa myśliwskiego podczas pracy w terenie.

cuch

węch psa myśliwskiego.

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.