Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ciąg

ciąg

1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.

Ciąg jako nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej oznacza kształt i wymiary gwintu, który jest wycięty w lufie broni. Gwint ma za zadanie utrzymać nabój w miejscu, aby zapewnić precyzyjne strzelanie. Gwinty są różne dla różnych rodzajów broni, a ciąg określa konkretny typ gwintu. Na przykład ciąg 12/70 oznacza, że lufa ma gwint o średnicy 12 milimetrów i skoku 70 milimetrów.

Drugie znaczenie hasła „ciąg” dotyczy przelotu dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę. Ciągi ptaków są czasami bardzo liczne i można je usłyszeć na duże odległości. Myśliwi mogą wykorzystać te ciągi do polowania, ponieważ ptaki są skupione i łatwo je trafić. Zazwyczaj ptaki lecą nisko nad ziemią, dlatego myśliwi mają dużo czasu na celowanie i strzelanie oraz mogą ustawić się w strategicznych miejscach, aby skutecznie polować na ptaki podczas ich przelotu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciąg w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)

ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. (...)

chody psa

sposób poruszania się psa myśliwskiego podczas pracy w terenie.

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

cofny

wyżeł dający się łatwo odwołać.

chrap

charakterystyczny głos wydawany przez łosia byka w czasie bukowiska.

caniductores, caniductores, psiarze

służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.

chłodzić się

o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.

ciekanie się

inaczej cieczka.

czaty

sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.

czterodwudziestak

jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).