Definicja hasła: ciąg
- ciąg
1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.
Ciąg jako nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej oznacza kształt i wymiary gwintu, który jest wycięty w lufie broni. Gwint ma za zadanie utrzymać nabój w miejscu, aby zapewnić precyzyjne strzelanie. Gwinty są różne dla różnych rodzajów broni, a ciąg określa konkretny typ gwintu. Na przykład ciąg 12/70 oznacza, że lufa ma gwint o średnicy 12 milimetrów i skoku 70 milimetrów.
Drugie znaczenie hasła „ciąg” dotyczy przelotu dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę. Ciągi ptaków są czasami bardzo liczne i można je usłyszeć na duże odległości. Myśliwi mogą wykorzystać te ciągi do polowania, ponieważ ptaki są skupione i łatwo je trafić. Zazwyczaj ptaki lecą nisko nad ziemią, dlatego myśliwi mają dużo czasu na celowanie i strzelanie oraz mogą ustawić się w strategicznych miejscach, aby skutecznie polować na ptaki podczas ich przelotu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciąg w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- comber
część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.
- cwał
sposób szybkiego poruszania się zwierzyny płowej.
- cukrować
o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.
- Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich
pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)
- czochrać się
o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.
- czerń
ptaki należące do rodziny kulkowatych.
- cietrzew, cietrzew (Lyrurus Tetrix L.)
ptak wielkości kury domowej z rzędu kuraków. Samiec (kogut) czarny z metalicznym połyskiem i ogonem w kształcie lity, samica (cieciorki) szarobrązowa; na skrzydłach mają białe pręgi. (...)
- cieczka, cieczka, ciekanie się
okres rui u ssaków z rodziny psów i łasicowatych.
- ciec, ciec, cieknąć
o kurakach: uchodzić pieszo bezszelestnie.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.