Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ciąg

ciąg

1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.

Ciąg jako nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej oznacza kształt i wymiary gwintu, który jest wycięty w lufie broni. Gwint ma za zadanie utrzymać nabój w miejscu, aby zapewnić precyzyjne strzelanie. Gwinty są różne dla różnych rodzajów broni, a ciąg określa konkretny typ gwintu. Na przykład ciąg 12/70 oznacza, że lufa ma gwint o średnicy 12 milimetrów i skoku 70 milimetrów.

Drugie znaczenie hasła „ciąg” dotyczy przelotu dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę. Ciągi ptaków są czasami bardzo liczne i można je usłyszeć na duże odległości. Myśliwi mogą wykorzystać te ciągi do polowania, ponieważ ptaki są skupione i łatwo je trafić. Zazwyczaj ptaki lecą nisko nad ziemią, dlatego myśliwi mają dużo czasu na celowanie i strzelanie oraz mogą ustawić się w strategicznych miejscach, aby skutecznie polować na ptaki podczas ich przelotu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciąg w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czyścić

inaczej trzebić.

czapliniec

miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.

Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)

ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)

chrapanie

charakterystyczny glos wydawany przez słonkę w czasie lotu tokowego (ciągu).

cieciorka

kura cietrzewia.

czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie

wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)

combrownik

lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.

chmara

stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.

chłyst

młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.