Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: czworak

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

Czworak to nietypowa broń myśliwska składająca się z czterech luf, zazwyczaj dwóch kulowych i dwóch śrutowych. Jest ona łamana, co umożliwia łatwe rozłożenie broni na dwie części, ułatwiając tym samym przenoszenie i transport. Czworak jest ceniony przez myśliwych ze względu na swoją wszechstronność, pozwalającą na stosowanie zarówno amunicji kulowej, jak i śrutu w zależności od sytuacji myśliwskiej. Ponadto cechuje go wysoka trwałość i wytrzymałość, co sprawia, że może służyć przez długi czas bez potrzeby napraw czy wymiany części.

Czworaki cieszą się popularnością również ze względu na swoje estetyczne walory. Często ozdabiane są pięknymi ornamentami i zdobieniami, co nadaje im atrakcyjny wygląd. Dostępne są w różnych rozmiarach i kształtach, umożliwiając myśliwym dopasowanie broni do własnych preferencji i potrzeb polowania. Ich wielofunkcyjność oraz solidna konstrukcja stanowią atuty doceniane przez entuzjastów polowań.

Czworaki są używane głównie do polowania na zwierzynę leśną ze względu na swoje właściwości balistyczne oraz wielofunkcyjność w zależności od charakterystyki terenu łowieckiego. Ich specyficzna budowa przyczynia się do zwiększenia precyzji strzałów oraz możliwości adaptacji do zmieniających się warunków polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czworak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

choroba Banga, choroba Banga, bruceloza

choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.

chustka

inaczej fartuszek.

czółenko

część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej

cieki, cieki, zgrzebła

nogi ptaków z rzędu kuraków.

chrapy

nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.

ciągi słonek

wiosenne loty tokowe słonek odbywane wieczorem po zachodzie słońca, rzadziej o świcie.

chyb, chyb, pióra

długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).

cuch

węch psa myśliwskiego.

czyhitanie

inaczej szlifowanie.

chłyst

młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.