Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: czworak

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

Czworak to nietypowa broń myśliwska składająca się z czterech luf, zazwyczaj dwóch kulowych i dwóch śrutowych. Jest ona łamana, co umożliwia łatwe rozłożenie broni na dwie części, ułatwiając tym samym przenoszenie i transport. Czworak jest ceniony przez myśliwych ze względu na swoją wszechstronność, pozwalającą na stosowanie zarówno amunicji kulowej, jak i śrutu w zależności od sytuacji myśliwskiej. Ponadto cechuje go wysoka trwałość i wytrzymałość, co sprawia, że może służyć przez długi czas bez potrzeby napraw czy wymiany części.

Czworaki cieszą się popularnością również ze względu na swoje estetyczne walory. Często ozdabiane są pięknymi ornamentami i zdobieniami, co nadaje im atrakcyjny wygląd. Dostępne są w różnych rozmiarach i kształtach, umożliwiając myśliwym dopasowanie broni do własnych preferencji i potrzeb polowania. Ich wielofunkcyjność oraz solidna konstrukcja stanowią atuty doceniane przez entuzjastów polowań.

Czworaki są używane głównie do polowania na zwierzynę leśną ze względu na swoje właściwości balistyczne oraz wielofunkcyjność w zależności od charakterystyki terenu łowieckiego. Ich specyficzna budowa przyczynia się do zwiększenia precyzji strzałów oraz możliwości adaptacji do zmieniających się warunków polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czworak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.

czatownia

obudowane naziemne stanowisko myśliwskie przeznaczone głównie do polowania na wilki i lisy przy przynęcie.

choroba motylicza, choroba motylicza, motylica

choroba wywoływana przez przywry. Najczęstsza, to motylica wątrobowa (fasciola hepatica). Posiada bardzo skomplikowany cykl rozwojowy z błotniarką moczarową jako żywicielem pośrednim. (...)

ćwik

doświadczony, wyćwiczony ptak łowczy.

czarnuch

gwarowe określenie dzika.

caniductores, caniductores, psiarze

służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.

charkot

głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.

czysty ptak

dzielny, doświadczony, dobrze ułożony ptak łowczy.

chałupa

legowisko zająca w śniegu.

chyb, chyb, pióra

długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).