Definicja hasła: chody psa
- chody psa
sposób poruszania się psa myśliwskiego podczas pracy w terenie.
Chody psa to sposób poruszania się psa myśliwskiego podczas pracy w terenie. Są one kluczowym elementem, który wpływa na efektywność pracy psa podczas polowania. Istnieją trzy główne rodzaje chodów psa: szybkie, powolne i śledzenia. Chody szybkie są wykorzystywane, gdy pies musi błyskawicznie przeszukać duży obszar terenu, często poprzez bieganie lub skakanie. Z kolei chody powolne mają zastosowanie podczas dokładnego przeszukiwania małego obszaru lub śledzenia zapachu, a pies porusza się w sposób metodyczny, dbając o dokładność i skrupulatność. Chody śledzenia są wykorzystywane w sytuacjach, gdy pies musi precyzyjnie tropić zapach i porusza się ostrożnie, starannie eksplorując teren.
W kontekście pracy psa myśliwskiego chody psa mają zasadnicze znaczenie dla inwentaryzacji dziczyzny oraz lokalizacji zwierzyny. Zdolność do zastosowania odpowiednich chodów w zależności od sytuacji jest oznaką wyszkolenia i umiejętności psa myśliwskiego. Pies musi potrafić dostosować swoje chody do specyfiki terenu oraz celu poszukiwań np. poprzez błyskawiczne przeszukiwanie wielkiego obszaru lub skrupulatne tropienie zapachu.
Poprawnie wykształcony pies myśliwski potrafi wykazać się umiejętnością sprawnego przemieszczania się w terenie, co ma istotne znaczenie dla efektywności polowania oraz realizacji celów myśliwego czyt. osoby prowadzącej psa na polowaniu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chody psa w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- ciche pędzenie
naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).
- chybiać
nie trafiać zwierzyny, strzelać bezskutecznie.
- czerta
dawny sposób polowania na dziki. Polegał na otaczaniu bogatego w dziki kompleksu leśnego przez 800 do 1000 naganiaczy. Otaczali oni koliście linię złożoną z dwunastu myśliwych. Przed (...)
- combrownik
lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- czas ochronny
okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.
- cofny
wyżeł dający się łatwo odwołać.
- cieczka, cieczka, ciekanie się
okres rui u ssaków z rodziny psów i łasicowatych.
- ciołek
roczny samiec żubra, łosia, jelenia lub daniela.
- celowanie
zgrywanie w jedną linię oka, celownika i celu.