Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: chmara

chmara

stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.

Chmara to termin stosowany w łowiectwie do określenia grupy dzikich zwierząt, zazwyczaj spotykanych w stadach, takich jak żubry, jelenie, daniele lub łosie. Grupa ta może składać się zarówno z kilku osobników, jak i liczyć nawet kilkaset zwierząt. Chmary są często obserwowane w lasach, gdzie znajdują odpowiednio dużo pożywienia i schronienia. Zazwyczaj tworzą je samice oraz młode osobniki, podczas gdy samce są obecne jedynie w okresie godowym.

Chmary odgrywają istotną rolę w ekosystemie jako naturalny regulator populacji innych gatunków. Ich obecność może ograniczać liczbę innych dzikich zwierząt, a także pomagać w utrzymaniu równowagi biologicznej poprzez konsumpcję roślin i innych organizmów żywych. Ponadto przemieszczając się w poszukiwaniu pożywienia czy schronienia, chmary wpływają na różnorodność ekosystemów.

Dodatkowo, obserwowanie zachowania chmar jest istotne dla naukowych badań nad populacjami dzikich zwierząt oraz ich interakcjami w środowisku naturalnym. Termin "chmara" jest więc ważny nie tylko z punktu widzenia praktycznego łowiectwa, ale także ze względu na znaczenie dla biodiwersyfikacji i zachowania przyrody.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chmara w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

chrostówka

używana dawniej, zwłaszcza na polowaniach z chartami, mała, ale bardzo donośna trąbka myśliwska.

CIC

Conseil International de la Chasse.

Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich

pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)

cieciorka

kura cietrzewia.

czółenko

część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.

cielę

młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).

czerta

dawny sposób polowania na dziki. Polegał na otaczaniu bogatego w dziki kompleksu leśnego przez 800 do 1000 naganiaczy. Otaczali oni koliście linię złożoną z dwunastu myśliwych. Przed (...)

cap

samiec kozicy.

chrapy

nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.