Definicja hasła: chmara
- chmara
stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.
Chmara to termin stosowany w łowiectwie do określenia grupy dzikich zwierząt, zazwyczaj spotykanych w stadach, takich jak żubry, jelenie, daniele lub łosie. Grupa ta może składać się zarówno z kilku osobników, jak i liczyć nawet kilkaset zwierząt. Chmary są często obserwowane w lasach, gdzie znajdują odpowiednio dużo pożywienia i schronienia. Zazwyczaj tworzą je samice oraz młode osobniki, podczas gdy samce są obecne jedynie w okresie godowym.
Chmary odgrywają istotną rolę w ekosystemie jako naturalny regulator populacji innych gatunków. Ich obecność może ograniczać liczbę innych dzikich zwierząt, a także pomagać w utrzymaniu równowagi biologicznej poprzez konsumpcję roślin i innych organizmów żywych. Ponadto przemieszczając się w poszukiwaniu pożywienia czy schronienia, chmary wpływają na różnorodność ekosystemów.
Dodatkowo, obserwowanie zachowania chmar jest istotne dla naukowych badań nad populacjami dzikich zwierząt oraz ich interakcjami w środowisku naturalnym. Termin "chmara" jest więc ważny nie tylko z punktu widzenia praktycznego łowiectwa, ale także ze względu na znaczenie dla biodiwersyfikacji i zachowania przyrody.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chmara w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- ciecieruk
gwarowe, młody cietrzew kogut.
- cieciorka
kura cietrzewia.
- CIC
Conseil International de la Chasse.
- ciężary łowieckie
w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w (...)
- ciągi słonek
wiosenne loty tokowe słonek odbywane wieczorem po zachodzie słońca, rzadziej o świcie.
- cofny
wyżeł dający się łatwo odwołać.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- combrownik
lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.
- chata
gniazdo bobra zbudowane z gałęzi.
- cukrować
o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.