Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: chmara

chmara

stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.

Chmara to termin stosowany w łowiectwie do określenia grupy dzikich zwierząt, zazwyczaj spotykanych w stadach, takich jak żubry, jelenie, daniele lub łosie. Grupa ta może składać się zarówno z kilku osobników, jak i liczyć nawet kilkaset zwierząt. Chmary są często obserwowane w lasach, gdzie znajdują odpowiednio dużo pożywienia i schronienia. Zazwyczaj tworzą je samice oraz młode osobniki, podczas gdy samce są obecne jedynie w okresie godowym.

Chmary odgrywają istotną rolę w ekosystemie jako naturalny regulator populacji innych gatunków. Ich obecność może ograniczać liczbę innych dzikich zwierząt, a także pomagać w utrzymaniu równowagi biologicznej poprzez konsumpcję roślin i innych organizmów żywych. Ponadto przemieszczając się w poszukiwaniu pożywienia czy schronienia, chmary wpływają na różnorodność ekosystemów.

Dodatkowo, obserwowanie zachowania chmar jest istotne dla naukowych badań nad populacjami dzikich zwierząt oraz ich interakcjami w środowisku naturalnym. Termin "chmara" jest więc ważny nie tylko z punktu widzenia praktycznego łowiectwa, ale także ze względu na znaczenie dla biodiwersyfikacji i zachowania przyrody.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chmara w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

cieczka, cieczka, ciekanie się

okres rui u ssaków z rodziny psów i łasicowatych.

ciągnąć

1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.

czyrykanie

głos wydawany przez zwołujące się kuropatwy.

chyb, chyb, pióra

długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).

chrapy

nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.

czuszykanie

jeden z głosów wydawanych przez koguta cietrzewia podczas tokowania.

chłodzić się

o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.

czerń

ptaki należące do rodziny kulkowatych.

czujny

o ostrożnej zwierzynie.

cieszynka

małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.