Definicja hasła: cielę
- cielę
młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).
Cielę to termin używany w odniesieniu do młodego żubra, łosia, jelenia lub daniela, który ma mniej niż rok. Młode te są szczególnie cenne dla myśliwych ze względu na ich wartość łowiecką i stanowią przedmiot szacunku. Cielęta są naturalnie hodowane na pastwiskach lub specjalnych obszarach, gdzie mają możliwość swobodnego poruszania się i wzrostu. W celu zapewnienia im odpowiedniego poziomu odżywienia, są karmione specjalną mieszanką paszy. Regularnie podlegają również zabiegom odrobaczenia i szczepieniom w celu zapobiegania chorobom. Zdrowie i dobre samopoczucie cieląt są starannie monitorowane przez myśliwych, co ma na celu przygotowanie ich do późniejszego polowania.
Podczas polowań myśliwi dokładnie obserwują cielęta, aby upewnić się, że nie doznają nadmiernego stresu ani uszkodzeń. Dbałość o stan zdrowia oraz kondycję psychiczną cieląt jest kluczowa z punktu widzenia zapewnienia odpowiednich warunków podczas ich rozwoju, a także zyskania pewności, że stanowią one właściwy cel polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cielę w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- ciągnąć
1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.
- cewki
kończyny sarny
- chałupa
legowisko zająca w śniegu.
- czaple, czaple (Ardeidae)
rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie (...)
- ciągi słonek
wiosenne loty tokowe słonek odbywane wieczorem po zachodzie słońca, rzadziej o świcie.
- chrapy
nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.
- czysty strzał
strzał kładący Zwierzynę w ogniu.
- chruściele, chruściele (Rallidae)
rodzina ptaków naziemnych z rzędu żurawiowatych. Z gatunków łownych do chruścieli należą derkacz i łyska.
- czujny
o ostrożnej zwierzynie.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.