Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: czapliniec

czapliniec

miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.

Czapliniec to specjalnie wyznaczone miejsce, które służy czaplom siwym do gniazdowania i wychowywania potomstwa. Jest to niezwykle istotne środowisko dla tych ptaków, które preferują pobliże wody ze względu na swoje polowanie na ryby i inne małe zwierzęta. Czapliniec musi spełniać konkretne warunki, aby zapewnić czapli siwej bezpieczeństwo oraz odpowiednie warunki do rozmnażania. Musi być odpowiednio duży, aby pomieścić wszystkie ptaki i ich potomstwo, a także musi zapewniać ochronę przed drapieżnikami i innymi zagrożeniami zewnętrznymi.

W czaplincu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie, co oznacza, że żaden człowiek nie może ich polować ani naruszać ich gniazd bez wymaganego zezwolenia. Ta szczególna ochrona ma na celu zapewnienie czaplom siwym bezpiecznego środowiska do życia oraz umożliwienie im rozmnażania się bez zakłóceń ze strony ludzi. Dzięki temu odgrywają istotną rolę w ekosystemie, przyczyniając się do zachowania równowagi populacji ryb i innych drobnych zwierząt wodnych.

Czapliniec jest jednym z przykładów konkretnego działania mającego na celu zachowanie bioróżnorodności oraz chronienie zagrożonych gatunków ptaków. Jego istnienie stanowi ważny krok w kierunku ochrony dzikiej przyrody oraz utrzymania naturalnego środowiska życia dla licznie występujących tam ptaków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czapliniec w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czatować

śledzić, czekać w ukryciu na przyjście zwierzyny.

ciche pędzenie

naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).

cięty pies, cięty pies, ostry

cecha psa myśliwskiego: zajadły w stosunku do drapieżników.

chatka

gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.

comber

część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.

ciężary łowieckie

w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w (...)

czemchanie

wycieranie przez jeleniowate poroża ze scypulu (o drzewa lub krzewy).

ciągnięcie

powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,

cielić się

o samicach żubra, łosia, jelenia i daniela: rodzić młode.

combrownik

lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.