Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: czapliniec

czapliniec

miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.

Czapliniec to specjalnie wyznaczone miejsce, które służy czaplom siwym do gniazdowania i wychowywania potomstwa. Jest to niezwykle istotne środowisko dla tych ptaków, które preferują pobliże wody ze względu na swoje polowanie na ryby i inne małe zwierzęta. Czapliniec musi spełniać konkretne warunki, aby zapewnić czapli siwej bezpieczeństwo oraz odpowiednie warunki do rozmnażania. Musi być odpowiednio duży, aby pomieścić wszystkie ptaki i ich potomstwo, a także musi zapewniać ochronę przed drapieżnikami i innymi zagrożeniami zewnętrznymi.

W czaplincu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie, co oznacza, że żaden człowiek nie może ich polować ani naruszać ich gniazd bez wymaganego zezwolenia. Ta szczególna ochrona ma na celu zapewnienie czaplom siwym bezpiecznego środowiska do życia oraz umożliwienie im rozmnażania się bez zakłóceń ze strony ludzi. Dzięki temu odgrywają istotną rolę w ekosystemie, przyczyniając się do zachowania równowagi populacji ryb i innych drobnych zwierząt wodnych.

Czapliniec jest jednym z przykładów konkretnego działania mającego na celu zachowanie bioróżnorodności oraz chronienie zagrożonych gatunków ptaków. Jego istnienie stanowi ważny krok w kierunku ochrony dzikiej przyrody oraz utrzymania naturalnego środowiska życia dla licznie występujących tam ptaków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czapliniec w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie

wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)

CIC

Conseil International de la Chasse.

czyścić

inaczej trzebić.

cieciorka

kura cietrzewia.

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

charkot

głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.

ciężary łowieckie

w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w (...)

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

celownik

zestaw służący do celowania. Celownik może być otwarty lub optyczny; otwarty składa się: na lufie broni kulowej z muszki i szczerbinki, na lufie broni śrutowej tylko z muszki (przy (...)

combrownik

lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.