Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: czas łojny

czas łojny

okres przed rują, gdy samce wykazują najlepszą kondycję fizyczną.

Czas łojny jest okresem w roku, który występuje u dzikich zwierząt, zwłaszcza u dzikich gatunków z rodziny lisowatych. Jest to okres przed rują, gdy samce wykazują najlepszą kondycję fizyczną. W tym czasie samce są bardziej aktywne i agresywne niż zwykle, a także bardziej skłonne do walki o terytorium i partnerki. Zazwyczaj czas łojny trwa od marca do maja, ale może się różnić w zależności od gatunku.

W czasie łojny samce szukają pożywienia i budują swoje terytoria, aby mieć większe szanse na zdobycie partnerki. Jednocześnie stają się bardziej skłonne do rywalizacji o terytorium i roszczenia samic. Ważnym elementem tego okresu jest również werbowanie partnerki poprzez wydawanie charakterystycznych odgłosów i demonstrację siły w walce z innymi samcami.

Czas łojny jest kluczowy dla dzikich zwierząt, ponieważ determinuje sukces rozrodu oraz przetrwanie gatunku. Warto również zauważyć, że samce szybko tracą energię w tym okresie, więc po jego zakończeniu potrzebują czasu na regenerację przed ewentualnymi dalszymi starciami o terytorium i partnerki.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czas łojny w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

CIC

Conseil International de la Chasse.

cielę

młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).

czas łojny

okres przed rują, gdy samce wykazują najlepszą kondycję fizyczną.

chłyst

młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.

czterodwudziestak

jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).

chrostówka

używana dawniej, zwłaszcza na polowaniach z chartami, mała, ale bardzo donośna trąbka myśliwska.

ciche pędzenie

naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

ciecier

gwarowe, cietrzew kogut.

ciągi słonek

wiosenne loty tokowe słonek odbywane wieczorem po zachodzie słońca, rzadziej o świcie.