Definicja hasła: czas łojny
- czas łojny
okres przed rują, gdy samce wykazują najlepszą kondycję fizyczną.
Czas łojny jest okresem w roku, który występuje u dzikich zwierząt, zwłaszcza u dzikich gatunków z rodziny lisowatych. Jest to okres przed rują, gdy samce wykazują najlepszą kondycję fizyczną. W tym czasie samce są bardziej aktywne i agresywne niż zwykle, a także bardziej skłonne do walki o terytorium i partnerki. Zazwyczaj czas łojny trwa od marca do maja, ale może się różnić w zależności od gatunku.
W czasie łojny samce szukają pożywienia i budują swoje terytoria, aby mieć większe szanse na zdobycie partnerki. Jednocześnie stają się bardziej skłonne do rywalizacji o terytorium i roszczenia samic. Ważnym elementem tego okresu jest również werbowanie partnerki poprzez wydawanie charakterystycznych odgłosów i demonstrację siły w walce z innymi samcami.
Czas łojny jest kluczowy dla dzikich zwierząt, ponieważ determinuje sukces rozrodu oraz przetrwanie gatunku. Warto również zauważyć, że samce szybko tracą energię w tym okresie, więc po jego zakończeniu potrzebują czasu na regenerację przed ewentualnymi dalszymi starciami o terytorium i partnerki.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czas łojny w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich
pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)
- caniductores, caniductores, psiarze
służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.
- chatka
gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.
- cewka
noga samy.
- ćwik
doświadczony, wyćwiczony ptak łowczy.
- czatownia
obudowane naziemne stanowisko myśliwskie przeznaczone głównie do polowania na wilki i lisy przy przynęcie.
- ciąg
1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.
- cieki, cieki, zgrzebła
nogi ptaków z rzędu kuraków.
- czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)
ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. (...)
- czujny
o ostrożnej zwierzynie.