Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: cielna

cielna

o żubrzycy, łoszy, łani: nosząca płód.

Cielna to określenie stosowane w kontekście łowieckim, które odnosi się do samicy żubrzycy, łosia lub łani noszącej płód. Proces cielnej obejmuje okres noszenia młodych przez samicę, aż do momentu porodu. U żubrzyc ciąża trwa od 8 do 9 miesięcy, podczas gdy u łosi i łani jest to zazwyczaj około 8-9 miesięcy. Po narodzeniu, samica zwykle opiekuje się swoim potomstwem przez kilka tygodni bądź nawet miesięcy, zapewniając im bezpieczeństwo i pożywienie.

Podczas cielnej samica staje się bardzo czujna i ostrożna, dbając o bezpieczeństwo swoich młodych poprzez staranne ukrywanie ich przed ewentualnymi drapieżnikami. Ponadto, samice tych gatunków są znane z tego, że przejawiają silne instynkty opiekuńcze wobec swoich młodych oraz dbają o ich zdrowie i rozwój.

W kontekście biologicznym proces cielny ma kluczowe znaczenie dla tych gatunków zwierząt, umożliwiając im przekazywanie genów i cech potomstwu oraz utrzymanie stabilnej populacji. Dodatkowo proces ten pełni istotną rolę w ekosystemach naturalnych, umożliwiając utrzymanie równowagi między drapieżnikami a ofiarami.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cielna w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

celownik

zestaw służący do celowania. Celownik może być otwarty lub optyczny; otwarty składa się: na lufie broni kulowej z muszki i szczerbinki, na lufie broni śrutowej tylko z muszki (przy (...)

czapeczka

kaptur ptaka łowczego.

czyścić

inaczej trzebić.

CIC

Conseil International de la Chasse.

czuszykanie

jeden z głosów wydawanych przez koguta cietrzewia podczas tokowania.

ćwik

doświadczony, wyćwiczony ptak łowczy.

comber

część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

chmara

stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.

chyb, chyb, pióra

długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).