Definicja hasła: comber
- comber
część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.
Comber to część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, która znajduje się między łopatkami a ogonem. Jest to miejsce szczególnie istotne dla myśliwych, gdyż zawiera najwięcej mięsa. Comber składa się z dwóch części: górnej i dolnej. Górna część combera zawiera miękki tłuszcz i delikatne mięso, które jest bardzo smaczne. Dolna część combera natomiast składa się z twardszej skóry i tkanki łącznej, co sprawia, że jest bardziej odporna na uszkodzenia.
Mięso z combera jest cenione przez myśliwych ze względu na swoją wyjątkową jakość oraz bogactwo smaku. Dodatkowo posiada ono wysoką wartość odżywczą. Ponadto w tym obszarze również gromadzi się znacząca ilość tłuszczu, który może być wykorzystywany do przygotowywania potraw bądź do smarowania narzędzi myśliwskich.
W związku z powyższym comber jest ważnym obszarem łowieckim, gdzie koncentruje się wysiłek myśliwych podczas obróbki dziczyzny. Dzięki swojej wyjątkowej jakości mięsa oraz pożądanej zawartości tłuszczu stanowi istotny element przygotowywania potraw łownych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj comber w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- CIC
Conseil International de la Chasse.
- chatka
gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.
- comber
część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.
- chmara
stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.
- chart
rasa psów myśliwskich używana do polowań na lisy i zające na dużych, otwartych przestrzeniach. Obecnie w Polsce zabronione.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- chruściele, chruściele (Rallidae)
rodzina ptaków naziemnych z rzędu żurawiowatych. Z gatunków łownych do chruścieli należą derkacz i łyska.
- czyszczenie broni
bardzo ważny zabieg, polegający na usunięciu z przewodów luf bardzo szkodliwych osadów po strzale oraz wody i kurzu z zewnętrznej strony broni po polowaniu. Po wyczyszczeniu specjalnymi (...)
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- czas ochronny
okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.