Definicja hasła: comber
- comber
część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.
Comber to część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, która znajduje się między łopatkami a ogonem. Jest to miejsce szczególnie istotne dla myśliwych, gdyż zawiera najwięcej mięsa. Comber składa się z dwóch części: górnej i dolnej. Górna część combera zawiera miękki tłuszcz i delikatne mięso, które jest bardzo smaczne. Dolna część combera natomiast składa się z twardszej skóry i tkanki łącznej, co sprawia, że jest bardziej odporna na uszkodzenia.
Mięso z combera jest cenione przez myśliwych ze względu na swoją wyjątkową jakość oraz bogactwo smaku. Dodatkowo posiada ono wysoką wartość odżywczą. Ponadto w tym obszarze również gromadzi się znacząca ilość tłuszczu, który może być wykorzystywany do przygotowywania potraw bądź do smarowania narzędzi myśliwskich.
W związku z powyższym comber jest ważnym obszarem łowieckim, gdzie koncentruje się wysiłek myśliwych podczas obróbki dziczyzny. Dzięki swojej wyjątkowej jakości mięsa oraz pożądanej zawartości tłuszczu stanowi istotny element przygotowywania potraw łownych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj comber w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- chody psa
sposób poruszania się psa myśliwskiego podczas pracy w terenie.
- czaty
sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.
- chłyst
młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.
- chałupa
legowisko zająca w śniegu.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- czysty strzał
strzał kładący Zwierzynę w ogniu.
- czujny
o ostrożnej zwierzynie.
- czarna stopa
teren pozbawiony pokrywy śnieżnej: polowanie na czarnej stopie odbywa się na obszarze, gdzie brak śniegu.
- czworak, czworak, fierling
nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.