Definicja hasła: ciche pędzenie
- ciche pędzenie
naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).
Ciche pędzenie to technika polowania polegająca na naganianiu zwierzyny przy użyciu dwóch lub czterech naganiaczy, którzy poruszają się cicho przez miot. Naganiacze są wyposażeni w specjalną odzież celem zminimalizowania hałasu i ruchu, aby uniknąć spłoszenia zwierzęcia. Ten sposób polowania jest stosowany podczas polowań na sarny i jelenie, kiedy zwierzyna powoli opuszcza miot.
Technika cichego pędzenia wymaga dużej precyzji i cierpliwości ze strony naganiaczy. Muszą oni skutecznie nękać zwierzynę, unikając jej spłoszenia oraz starając się nie przeszkadzać myśliwemu oczekującemu na odpowiedni moment do oddania strzału. Dodatkowo naganiacze muszą uważać, by nie spłoszyć innych zwierząt w okolicy.
Ciche pędzenie jest trudną techniką polowania, ale może być bardzo skutecznym sposobem pozyskiwania zwierzyny. Wymaga to jednak od naganiaczy profesjonalnego przygotowania oraz odpowiednich umiejętności, aby móc skutecznie nękać zwierzynę bez jej spłoszenia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciche pędzenie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- ciągi słonek
wiosenne loty tokowe słonek odbywane wieczorem po zachodzie słońca, rzadziej o świcie.
- czochrać się
o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.
- cewka
noga samy.
- Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)
ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)
- ciołek
roczny samiec żubra, łosia, jelenia lub daniela.
- ciągnięcie
powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- chart
rasa psów myśliwskich używana do polowań na lisy i zające na dużych, otwartych przestrzeniach. Obecnie w Polsce zabronione.
- chrapy
nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.