Definicja hasła: ciche pędzenie
- ciche pędzenie
naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).
Ciche pędzenie to technika polowania polegająca na naganianiu zwierzyny przy użyciu dwóch lub czterech naganiaczy, którzy poruszają się cicho przez miot. Naganiacze są wyposażeni w specjalną odzież celem zminimalizowania hałasu i ruchu, aby uniknąć spłoszenia zwierzęcia. Ten sposób polowania jest stosowany podczas polowań na sarny i jelenie, kiedy zwierzyna powoli opuszcza miot.
Technika cichego pędzenia wymaga dużej precyzji i cierpliwości ze strony naganiaczy. Muszą oni skutecznie nękać zwierzynę, unikając jej spłoszenia oraz starając się nie przeszkadzać myśliwemu oczekującemu na odpowiedni moment do oddania strzału. Dodatkowo naganiacze muszą uważać, by nie spłoszyć innych zwierząt w okolicy.
Ciche pędzenie jest trudną techniką polowania, ale może być bardzo skutecznym sposobem pozyskiwania zwierzyny. Wymaga to jednak od naganiaczy profesjonalnego przygotowania oraz odpowiednich umiejętności, aby móc skutecznie nękać zwierzynę bez jej spłoszenia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciche pędzenie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- chata
gniazdo bobra zbudowane z gałęzi.
- chybiać
nie trafiać zwierzyny, strzelać bezskutecznie.
- cielić się
o samicach żubra, łosia, jelenia i daniela: rodzić młode.
- ciche pędzenie
naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).
- choroba Banga, choroba Banga, bruceloza
choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.
- cofny
wyżeł dający się łatwo odwołać.
- ciota
stara łania.
- czatownia
obudowane naziemne stanowisko myśliwskie przeznaczone głównie do polowania na wilki i lisy przy przynęcie.
- chrostówka
używana dawniej, zwłaszcza na polowaniach z chartami, mała, ale bardzo donośna trąbka myśliwska.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.