Definicja hasła: ciche pędzenie
- ciche pędzenie
naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).
Ciche pędzenie to technika polowania polegająca na naganianiu zwierzyny przy użyciu dwóch lub czterech naganiaczy, którzy poruszają się cicho przez miot. Naganiacze są wyposażeni w specjalną odzież celem zminimalizowania hałasu i ruchu, aby uniknąć spłoszenia zwierzęcia. Ten sposób polowania jest stosowany podczas polowań na sarny i jelenie, kiedy zwierzyna powoli opuszcza miot.
Technika cichego pędzenia wymaga dużej precyzji i cierpliwości ze strony naganiaczy. Muszą oni skutecznie nękać zwierzynę, unikając jej spłoszenia oraz starając się nie przeszkadzać myśliwemu oczekującemu na odpowiedni moment do oddania strzału. Dodatkowo naganiacze muszą uważać, by nie spłoszyć innych zwierząt w okolicy.
Ciche pędzenie jest trudną techniką polowania, ale może być bardzo skutecznym sposobem pozyskiwania zwierzyny. Wymaga to jednak od naganiaczy profesjonalnego przygotowania oraz odpowiednich umiejętności, aby móc skutecznie nękać zwierzynę bez jej spłoszenia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciche pędzenie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cięty pies, cięty pies, ostry
cecha psa myśliwskiego: zajadły w stosunku do drapieżników.
- czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie
wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)
- choroba motylicza, choroba motylicza, motylica
choroba wywoływana przez przywry. Najczęstsza, to motylica wątrobowa (fasciola hepatica). Posiada bardzo skomplikowany cykl rozwojowy z błotniarką moczarową jako żywicielem pośrednim. (...)
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- chmara
stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.
- czarnuch
gwarowe określenie dzika.
- czterodwudziestak
jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).
- comber
część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.
- Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)
ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)
- cyraneczka, cyraneczka (Anas crecca L.)
najmniejsza z krajowych kaczek należąca do kaczek właściwych (pływających). Kaczor cyraneczki (w szacie godowej) pięknie ubarwiony z zielonogranatowym lusterkiem, kaczka szarobrązowa. (...)