Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: czerta

czerta

dawny sposób polowania na dziki. Polegał na otaczaniu bogatego w dziki kompleksu leśnego przez 800 do 1000 naganiaczy. Otaczali oni koliście linię złożoną z dwunastu myśliwych. Przed myśliwymi stali psiarczyki z psami, którzy na sygnał ruszali w las i gonili dziki. Cz. uniemożliwiała dzikom wydostanie się z lasu.

Czerta była popularnym sposobem polowania na dziki w Europie Środkowej i Wschodniej. Zwyczaj ten pochodzi z XVI wieku, a jego nazwa pochodzi od słowa „czert”, które oznaczało „otaczanie”. Czerta była używana do polowania na dziki, jelenie, sarny i inne zwierzęta.

Czerta składała się z dwunastu myśliwych ustawionych w kolistej linii. Myśliwi otaczali bogaty w dziki kompleks leśny, a przed nimi stali psiarczyki z psami. Gdy dzik został wypatrzony, psiarczycy ruszali w las i gonili go. Dzik miał małe szanse na ucieczkę, ponieważ otoczeni byli przez myśliwych i psy.

Czerta była bardzo skuteczną metodą polowania na dziki. Jednak ze względu na swoje okrucieństwo i niszczenie środowiska naturalnego, czerta została zakazana w większości krajów europejskich. Obecnie czerta jest uważana za niemoralną i niedopuszczalną metodę polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czerta w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

ciągnięcie

powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,

ciecieruk

gwarowe, młody cietrzew kogut.

ćwik

doświadczony, wyćwiczony ptak łowczy.

czernica, czernica (Aythya fuligula L.)

gatunek z rodziny kaczek należący do grążyc, Kaczor (w szacie godowej) czarny z białym brzuchem i lusterkami, na głowie ma zwisający czub z długich, wąskich piórek; kaczka (...)

chruściel derkacz

inaczej derkacz.

cielę

młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).

czujny

o ostrożnej zwierzynie.

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

cielna

o żubrzycy, łoszy, łani: nosząca płód.