Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: cyranka

cyranka, cyranka (Anas querquedula L.)

ptak z rodziny kaczek należący do kaczek właściwych (pływających). Kaczor (w szacie godowej) barwnie upierzony z zielonym lusterkiem. Kaczka brunatna. Długość ciała 36-40 cm, ciężar 250-400 g. Cyranka gnieździ się na początku maja, składa 8-11 jąj 1 wysiaduje je przez 21-25 dni. Młode są zagniazdownikami. Przylatuje do Polski w okresie marzec-kwiecień, a odlatuje sierpień-wrzesień. Na cyranki poluje się jak na wszystkie kaczki.

Cyranka, zwana także cyranką krzykliwą (Anas platyrhynchos), jest ptakiem z rodziny kaczkowatych (Anatidae) i należy do grupy kaczek właściwych. Charakteryzuje się barwnym upierzeniem, gdzie kaczor w szacie godowej posiada barwny piersiowy kołnierz oraz zielone lusterko na skrzydle, natomiast kaczka ma brunatne upierzenie. Dorosłe osobniki osiągają długość ciała wynoszącą od 36 do 40 cm, a ich ciężar mieści się w przedziale od 250 do 400 g.

Cyranka gnieździ się na początku maja, składając zazwyczaj od 8 do 11 jaj, które wysiaduje przez okres 21-25 dni. Młode cyranki są zagniazdownikami. Ptaki te przylatują do Polski przeważnie w okresie od marca do kwietnia, natomiast odlatują z naszego kraju między sierpniem a wrześniem. Cyranka jest popularnym celem polowań ze względu na swoją łatwość lokalizacji oraz relatywnie łatwe trafienie. Ponadto cechuje się ona wyjątkowo smacznym mięsem, co czyni ją atrakcyjną dla myśliwych.

Obecność cyranek jest istotnym elementem dla ekosystemu, ponieważ ich obecność może wpływać pozytywnie na inne gatunki ptaków i zwierząt. Ponadto stanowią one ważny symbol dla obserwatorów przyrody oraz służą jako materiał edukacyjny, umożliwiając lepsze zrozumienie środowiska naturalnego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cyranka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

ciąg

1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.

chrap

charakterystyczny głos wydawany przez łosia byka w czasie bukowiska.

choroba motylicza, choroba motylicza, motylica

choroba wywoływana przez przywry. Najczęstsza, to motylica wątrobowa (fasciola hepatica). Posiada bardzo skomplikowany cykl rozwojowy z błotniarką moczarową jako żywicielem pośrednim. (...)

chruściel derkacz

inaczej derkacz.

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.

czochrać się

o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.

ciota

stara łania.

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

ciągnięcie

powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,

chybiać

nie trafiać zwierzyny, strzelać bezskutecznie.