Definicja hasła: cukrować
- cukrować
o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.
Cukrować - termin używany w kontekście myślistwa, zwłaszcza w odniesieniu do psów gończych. Oznacza to emitowanie specyficznego dźwięku lub głosu podczas gonienia zwierzyny, który jest przyjemny dla ucha myśliwego. Jest to umiejętność posiadana przez doświadczone psy gończe, które potrafią wydawać melodyjne i harmonijne dźwięki, co może ułatwić myśliwym określenie położenia psa w terenie oraz przebiegu polowania.
W praktyce cukrowanie jest cenione ze względu na swoją estetykę oraz praktyczne zastosowanie podczas polowania. Dźwięk ten może być pomocny w określeniu położenia psa oraz zwierzyny, a także dodaje atmosfery polowaniu. Jest to umiejętność rozwijana i doskonalona przez psy gończe poprzez trening i doświadczenie zdobywane podczas polowań.
Cukrowanie jest często doceniane przez myśliwych jako element tradycji i kultury łowieckiej. Dzięki tej umiejętności psy gończe nie tylko pełnią funkcje praktyczne podczas polowania, ale także przyczyniają się do stwarzania specyficznej atmosfery, która wzbogaca doświadczenie łowieckie.
Warto zaznaczyć, że cukrowanie to specyficzna cecha charakterystyczna dla niektórych ras psów gończych, które mają naturalną skłonność do wydawania przyjemnych dla ucha dźwięków podczas pracy łowieckiej. Jednakże, nie wszystkie psy gończe posiadają tę umiejętność w równym stopniu.
W środowisku łowieckim umiejętność cukrowania jest więc ceniona zarówno ze względów praktycznych, jak i kulturowych. Z kolei ocena tego aspektu pracy psów gończych stanowi istotną część oceny ich wartości jako partnera myśliwskiego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cukrować w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cocer spaniel
rasa psa myśliwskiego, płochacza. Używany jest głównie do polowań na bażanty i ptactwo wodne; bardzo dobry aporter. Może być też ułożony jako pies wielostronny. Coocker spaniel. jest (...)
- czujny
o ostrożnej zwierzynie.
- ciecieruk
gwarowe, młody cietrzew kogut.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.
- caniductores, caniductores, psiarze
służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.
- cietrzew, cietrzew (Lyrurus Tetrix L.)
ptak wielkości kury domowej z rzędu kuraków. Samiec (kogut) czarny z metalicznym połyskiem i ogonem w kształcie lity, samica (cieciorki) szarobrązowa; na skrzydłach mają białe pręgi. (...)
- ciągnięcie
powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,
- czternastak
jeleń byk noszący poroże posiadające po siedem odnóg na każdej tyce (czternastal regularny) lub na jednej z tyk (czternastak nieregularny).
- czółenko
część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej
- czapeczka
kaptur ptaka łowczego.