Definicja hasła: cofny
- cofny
wyżeł dający się łatwo odwołać.
Cofny – wyżół łatwy do odwołania. Termin ten odnosi się do psa rasy wyżłów, który charakteryzuje się posłuszeństwem i szybką reakcją na polecenia swojego właściciela. W kontekście łowieckim istotne jest, że cofny wyżeł w prosty sposób podporządkowuje się komendom myśliwego. Jest to szczególnie ważne podczas polowań, ponieważ pies musi być gotowy do natychmiastowego odwołania w przypadku zauważenia ofiary lub innego drapieżnika. Dzięki temu możliwe jest uniknięcie potencjalnego niebezpieczeństwa dla psa, a także zachowanie pełnej kontroli nad sytuacją łowiecką.
Cofność wyżła jest również istotna podczas treningu psów myśliwskich, umożliwiając szybkie przyswajanie nowych komend i umiejętności, a także skuteczne radzenie sobie z problemami z posłuszeństwem. Podsumowując, cofny wyżeł to niezwykle przydatny partner myśliwego, który poprzez swoje posłuszeństwo i gotowość do odwołania przydaje się zarówno podczas polowań, jak i w procesie szkolenia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cofny w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)
ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)
- ciągi słonek
wiosenne loty tokowe słonek odbywane wieczorem po zachodzie słońca, rzadziej o świcie.
- czaty
sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
- ciekanie się
inaczej cieczka.
- chwytacz
osoba wybierająca zwierzynę z sieci podczas odłowów.
- chart
rasa psów myśliwskich używana do polowań na lisy i zające na dużych, otwartych przestrzeniach. Obecnie w Polsce zabronione.
- ciąg
1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).