Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: cherlawy

cherlawy

wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.

Cherlawy – termin łowiecki oznaczający zwierzę, które jest wynędzniałe i nie nadające się do hodowli ze względu na słabe kondycje fizyczną. Zwierzę cherlawe może charakteryzować się zanikiem mięśni, wychudzeniem oraz ogólnym osłabieniem organizmu. Określenie to często stosowane jest w odniesieniu do zwierzyny łownej, takiej jak dziki, sarny czy jelenie, które z różnych przyczyn (np. chorób, niedoboru pożywienia) znajdują się w złym stanie zdrowia i nie są odpowiednie do wykorzystania w hodowli.

Zwierzęta cherlawe są z reguły mniej wartościowe z punktu widzenia myśliwych i hodowców, ponieważ nie reprezentują odpowiedniej jakości genetycznej i mogą przekazać słabe cechy potomstwu. Ponadto ich mięso często jest bardziej chudsze i biedniejsze w składniki odżywcze niż u zwierząt zdrowych.

W praktyce łowieckiej termin "cherlawy" jest istotny także ze względów etycznych – myśliwi starają się w szczególności polować na zwierzynę cherlawą, ponieważ zgodnie z zasadami etyki łowieckiej powinno się eliminować chore i osłabione osobniki, aby zapewnić zdrowie populacji oraz poprawić pulę genów.

W konsekwencji odróżnienie zwierzyny cherlawej od zdrowej stanowi istotną umiejętność dla każdego myśliwego, mającą wpływ zarówno na selektywne polowania, jak i na dbałość o dobre warunki populacji zwierząt łownych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cherlawy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

ciołek

roczny samiec żubra, łosia, jelenia lub daniela.

czujny

o ostrożnej zwierzynie.

chata

gniazdo bobra zbudowane z gałęzi.

czysty strzał

strzał kładący Zwierzynę w ogniu.

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.

czyścić

inaczej trzebić.

charkot

głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.

caniductores, caniductores, psiarze

służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.

cel

punkt, do którego mierzy się i strzela.

cieki, cieki, zgrzebła

nogi ptaków z rzędu kuraków.