Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: combrownik

combrownik

lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.

Combrownik to lekceważące określenie używane w środowisku myśliwych, odnoszące się do osób polujących wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny. Combrownicy często charakteryzują się brakiem doświadczenia w polowaniu, niewłaściwym sprzętem oraz niewystarczającymi umiejętnościami łowieckimi. Z reguły nie przestrzegają przepisów dotyczących polowania oraz zaniedbują bezpieczeństwo innych myśliwych. Postrzegani są jako osoby nieposzanujące tradycji i etyki łowiectwa oraz nieprzejawiające szacunku dla zwierząt i środowiska naturalnego. Ich działania mogą mieć negatywne skutki dla populacji dzikich zwierząt oraz stanowić zagrożenie dla środowiska.

W kontekście łowiectwa, termin "combrownik" jest używany do opisania osób, które traktują polowanie wyłącznie jako sposób na zdobycie trofeum lub mięsa, pomijając przy tym inne aspekty związane z poszanowaniem natury i zwierząt. Combrownicy często są postrzegani jako niszczyciele ekosystemów, stosujący niestosowne metody polowań i naruszający prawa dotyczące ochrony środowiska oraz dobrostanu zwierząt.

Ludzie używający tego określenia mają tendencję do lekceważenia combrowników, uważając ich za osoby nieodpowiedzialne, nieetyczne i szkodliwe dla przyrody. Termin ten pełni funkcję krytyki społecznej wobec osób nadużywających prawa łowieckie oraz ignorujących zasady etyki łowieckiej i ochrony środowiska naturalnego.

Warto zauważyć, że termin "combrownik" jest obarczony negatywnym zabarwieniem i jest stosowany jako wyraz dezaprobaty wobec postaw i zachowań osób traktujących polowanie powierzchownie i bez szacunku dla natury oraz tradycji łowieckiej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj combrownik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

ciecier

gwarowe, cietrzew kogut.

Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich

pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)

czas ochronny

okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.

ciąg

1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.

czok

zwężenie części wylotowej lufy śrutowej, mającej na celu zwiększenie pokrycia. Produkowane, są lufy o 1/4, 1/2, 3/4 i pełnych czokach; przeważnie prawa lufa ma półczok, lewa pełny (...)

chustka

inaczej fartuszek.

czapliniec

miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.

czółenko

część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej

chybiać

nie trafiać zwierzyny, strzelać bezskutecznie.