Definicja hasła: combrownik
- combrownik
lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.
Combrownik to lekceważące określenie używane w środowisku myśliwych, odnoszące się do osób polujących wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny. Combrownicy często charakteryzują się brakiem doświadczenia w polowaniu, niewłaściwym sprzętem oraz niewystarczającymi umiejętnościami łowieckimi. Z reguły nie przestrzegają przepisów dotyczących polowania oraz zaniedbują bezpieczeństwo innych myśliwych. Postrzegani są jako osoby nieposzanujące tradycji i etyki łowiectwa oraz nieprzejawiające szacunku dla zwierząt i środowiska naturalnego. Ich działania mogą mieć negatywne skutki dla populacji dzikich zwierząt oraz stanowić zagrożenie dla środowiska.
W kontekście łowiectwa, termin "combrownik" jest używany do opisania osób, które traktują polowanie wyłącznie jako sposób na zdobycie trofeum lub mięsa, pomijając przy tym inne aspekty związane z poszanowaniem natury i zwierząt. Combrownicy często są postrzegani jako niszczyciele ekosystemów, stosujący niestosowne metody polowań i naruszający prawa dotyczące ochrony środowiska oraz dobrostanu zwierząt.
Ludzie używający tego określenia mają tendencję do lekceważenia combrowników, uważając ich za osoby nieodpowiedzialne, nieetyczne i szkodliwe dla przyrody. Termin ten pełni funkcję krytyki społecznej wobec osób nadużywających prawa łowieckie oraz ignorujących zasady etyki łowieckiej i ochrony środowiska naturalnego.
Warto zauważyć, że termin "combrownik" jest obarczony negatywnym zabarwieniem i jest stosowany jako wyraz dezaprobaty wobec postaw i zachowań osób traktujących polowanie powierzchownie i bez szacunku dla natury oraz tradycji łowieckiej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj combrownik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czaple, czaple (Ardeidae)
rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie (...)
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
- chycać
o zającu i samie: poruszać się wolnymi skokami.
- ciota
stara łania.
- cietrzew, cietrzew (Lyrurus Tetrix L.)
ptak wielkości kury domowej z rzędu kuraków. Samiec (kogut) czarny z metalicznym połyskiem i ogonem w kształcie lity, samica (cieciorki) szarobrązowa; na skrzydłach mają białe pręgi. (...)
- czternastak
jeleń byk noszący poroże posiadające po siedem odnóg na każdej tyce (czternastal regularny) lub na jednej z tyk (czternastak nieregularny).
- ciągnięcie
powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,
- cholera ptaków
bardzo zaraźliwa choroba ptaków (szczególnie bażantów) wywoływana przez bakterie (Pasteurella aviseptica). Zwalczanie polega na stosowaniu szczepionek.
- ciąg
1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.