Definicja hasła: chybiać
- chybiać
nie trafiać zwierzyny, strzelać bezskutecznie.
Chybiać - termin używany w łowiectwie, który oznacza nie trafienie zwierzyny podczas strzelania. Jest to zjawisko często spotykane wśród myśliwych, zwłaszcza początkujących. Chybienie może być spowodowane niewłaściwą techniką strzelania, złym ustawieniem celu, błędnym oszacowaniem odległości oraz niedostatecznym doświadczeniem lub brakiem umiejętności myśliwskich. Myśliwi mogą uczyć się poprawnej techniki od doświadczonych kolegów bądź uczestniczyć w profesjonalnych szkoleniach strzeleckich, aby zmniejszyć ryzyko chybienia. Chybiać stanowi naturalny element łowiectwa i konieczne jest przyznanie się do tego zjawiska oraz skoncentrowanie się na doskonaleniu umiejętności strzeleckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chybiać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czaple, czaple (Ardeidae)
rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie (...)
- comber
część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.
- czatować
śledzić, czekać w ukryciu na przyjście zwierzyny.
- cielna
o żubrzycy, łoszy, łani: nosząca płód.
- czternastak
jeleń byk noszący poroże posiadające po siedem odnóg na każdej tyce (czternastal regularny) lub na jednej z tyk (czternastak nieregularny).
- ciche pędzenie
naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).
- cyraneczka, cyraneczka (Anas crecca L.)
najmniejsza z krajowych kaczek należąca do kaczek właściwych (pływających). Kaczor cyraneczki (w szacie godowej) pięknie ubarwiony z zielonogranatowym lusterkiem, kaczka szarobrązowa. (...)
- chybiać
nie trafiać zwierzyny, strzelać bezskutecznie.
- choroba Banga, choroba Banga, bruceloza
choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.