Definicja hasła: chybiać
- chybiać
nie trafiać zwierzyny, strzelać bezskutecznie.
Chybiać - termin używany w łowiectwie, który oznacza nie trafienie zwierzyny podczas strzelania. Jest to zjawisko często spotykane wśród myśliwych, zwłaszcza początkujących. Chybienie może być spowodowane niewłaściwą techniką strzelania, złym ustawieniem celu, błędnym oszacowaniem odległości oraz niedostatecznym doświadczeniem lub brakiem umiejętności myśliwskich. Myśliwi mogą uczyć się poprawnej techniki od doświadczonych kolegów bądź uczestniczyć w profesjonalnych szkoleniach strzeleckich, aby zmniejszyć ryzyko chybienia. Chybiać stanowi naturalny element łowiectwa i konieczne jest przyznanie się do tego zjawiska oraz skoncentrowanie się na doskonaleniu umiejętności strzeleckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chybiać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- chatka
gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- czterodwudziestak
jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).
- czysty ptak
dzielny, doświadczony, dobrze ułożony ptak łowczy.
- caniductores, caniductores, psiarze
służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.
- czaple, czaple (Ardeidae)
rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie (...)
- Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)
ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)
- chłodzić się
o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.
- cukrować
o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.
- czas ochronny
okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.