Definicja hasła: chruściele
- chruściele, chruściele (Rallidae)
rodzina ptaków naziemnych z rzędu żurawiowatych. Z gatunków łownych do chruścieli należą derkacz i łyska.
Chruściele - rodzina ptaków naziemnych z rzędu żurawiowatych, charakteryzująca się zazwyczaj małymi lub średniej wielkością, długimi i smukłymi ciałami oraz szerokimi skrzydłami. Ich dzioby są krótkie i szerokie, a ogony długie i wygięte, a podczas lotu można zauważyć charakterystyczne białe plamy na skrzydłach. Chruściele zamieszkują głównie lasy liściaste i mieszane, ale mogą również przebywać w pobliżu pól uprawnych lub innych otwartych przestrzeni. Są to ptaki drapieżne, polujące głównie na owady, małe gryzonie i inne niewielkie zwierzęta. Podczas polowania przyjmują pozycję siedzącą na gałęziach drzew lub innych obiektach i czekają na ofiarę, którą następnie atakują z powietrza. Chruściele odgrywają istotną rolę w ekosystemach leśnych poprzez regulację populacji szkodników oraz inne małe zwierzęta, które potencjalnie mogłyby uszkodzić roślinność. Stanowią również cenne trofea łowieckie dla myśliwych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chruściele w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cięty pies, cięty pies, ostry
cecha psa myśliwskiego: zajadły w stosunku do drapieżników.
- comber
część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.
- czatować
śledzić, czekać w ukryciu na przyjście zwierzyny.
- caniductores, caniductores, psiarze
służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.
- czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie
wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)
- ciągnięcie
powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,
- czerń
ptaki należące do rodziny kulkowatych.
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
- cukrować
o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.