Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: chruściele

chruściele, chruściele (Rallidae)

rodzina ptaków naziemnych z rzędu żurawiowatych. Z gatunków łownych do chruścieli należą derkacz i łyska.

Chruściele - rodzina ptaków naziemnych z rzędu żurawiowatych, charakteryzująca się zazwyczaj małymi lub średniej wielkością, długimi i smukłymi ciałami oraz szerokimi skrzydłami. Ich dzioby są krótkie i szerokie, a ogony długie i wygięte, a podczas lotu można zauważyć charakterystyczne białe plamy na skrzydłach. Chruściele zamieszkują głównie lasy liściaste i mieszane, ale mogą również przebywać w pobliżu pól uprawnych lub innych otwartych przestrzeni. Są to ptaki drapieżne, polujące głównie na owady, małe gryzonie i inne niewielkie zwierzęta. Podczas polowania przyjmują pozycję siedzącą na gałęziach drzew lub innych obiektach i czekają na ofiarę, którą następnie atakują z powietrza. Chruściele odgrywają istotną rolę w ekosystemach leśnych poprzez regulację populacji szkodników oraz inne małe zwierzęta, które potencjalnie mogłyby uszkodzić roślinność. Stanowią również cenne trofea łowieckie dla myśliwych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chruściele w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

cięty pies, cięty pies, ostry

cecha psa myśliwskiego: zajadły w stosunku do drapieżników.

comber

część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.

czatować

śledzić, czekać w ukryciu na przyjście zwierzyny.

caniductores, caniductores, psiarze

służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.

czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie

wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)

ciągnięcie

powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,

czerń

ptaki należące do rodziny kulkowatych.

cieszynka

małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.

cukrować

o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.