Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: chruściele

chruściele, chruściele (Rallidae)

rodzina ptaków naziemnych z rzędu żurawiowatych. Z gatunków łownych do chruścieli należą derkacz i łyska.

Chruściele - rodzina ptaków naziemnych z rzędu żurawiowatych, charakteryzująca się zazwyczaj małymi lub średniej wielkością, długimi i smukłymi ciałami oraz szerokimi skrzydłami. Ich dzioby są krótkie i szerokie, a ogony długie i wygięte, a podczas lotu można zauważyć charakterystyczne białe plamy na skrzydłach. Chruściele zamieszkują głównie lasy liściaste i mieszane, ale mogą również przebywać w pobliżu pól uprawnych lub innych otwartych przestrzeni. Są to ptaki drapieżne, polujące głównie na owady, małe gryzonie i inne niewielkie zwierzęta. Podczas polowania przyjmują pozycję siedzącą na gałęziach drzew lub innych obiektach i czekają na ofiarę, którą następnie atakują z powietrza. Chruściele odgrywają istotną rolę w ekosystemach leśnych poprzez regulację populacji szkodników oraz inne małe zwierzęta, które potencjalnie mogłyby uszkodzić roślinność. Stanowią również cenne trofea łowieckie dla myśliwych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chruściele w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czternastak

jeleń byk noszący poroże posiadające po siedem odnóg na każdej tyce (czternastal regularny) lub na jednej z tyk (czternastak nieregularny).

chata

gniazdo bobra zbudowane z gałęzi.

cap

samiec kozicy.

czyrykanie

głos wydawany przez zwołujące się kuropatwy.

cofny

wyżeł dający się łatwo odwołać.

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

choroba Banga, choroba Banga, bruceloza

choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.

cielna

o żubrzycy, łoszy, łani: nosząca płód.

cieczka, cieczka, ciekanie się

okres rui u ssaków z rodziny psów i łasicowatych.

chyb, chyb, pióra

długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).