Definicja hasła: czaple
- czaple, czaple (Ardeidae)
rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie listery S. Związane są ze środowiskiem wodnym (najczęściej występują nad stawami hodowlanymi). Z ptaków łownych do czapli należy tylko czapla siwa.
Czaple to rodzina ptaków z rzędu wróblowych, charakteryzujących się długim i zakrzywionym dziobem oraz długą szyją. Są związane ze środowiskiem wodnym, dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie litery S. Ich występowanie koncentruje się nad stawami hodowlanymi i innymi środowiskami wodnymi, takimi jak rzeki, jeziora i bagna. Z tej rodziny ptaków łownych do czapli należy tylko czapla siwa (Ardea cinerea).
Czapla siwa jest największym europejskim ptakiem łownym, cechuje się długim i szczupłym ciałem oraz szerokimi skrzydłami o charakterystycznym kształcie litery S. Jej ubarwienie to szarobrunatna górna strona ciała i biała dolna strona. Ptak ten żywi się głównie rybami, małymi gryzoniami i owadami. Czapla siwa jest gatunkiem wędrownym, migrując między Europą a Afryką.
Z uwagi na status ochronny czapli siwej, jej odstrzał jest zabroniony zgodnie z prawem międzynarodowym, europejskim oraz polskim. Jest to gatunek objęty programami ochrony w wielu krajach europejskich, a w Polsce ma on status chronionego gatunku ptaka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czaple w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- chwost
ogon muflona.
- cietrzew, cietrzew (Lyrurus Tetrix L.)
ptak wielkości kury domowej z rzędu kuraków. Samiec (kogut) czarny z metalicznym połyskiem i ogonem w kształcie lity, samica (cieciorki) szarobrązowa; na skrzydłach mają białe pręgi. (...)
- czochrać się
o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.
- charkot
głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.
- ciołek
roczny samiec żubra, łosia, jelenia lub daniela.
- Conseil International de la Chasse
międzynarodowa organizacja łowiecka z siedzibą w Paryżu.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- czysty strzał
strzał kładący Zwierzynę w ogniu.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.