Definicja hasła: czaple
- czaple, czaple (Ardeidae)
rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie listery S. Związane są ze środowiskiem wodnym (najczęściej występują nad stawami hodowlanymi). Z ptaków łownych do czapli należy tylko czapla siwa.
Czaple to rodzina ptaków z rzędu wróblowych, charakteryzujących się długim i zakrzywionym dziobem oraz długą szyją. Są związane ze środowiskiem wodnym, dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie litery S. Ich występowanie koncentruje się nad stawami hodowlanymi i innymi środowiskami wodnymi, takimi jak rzeki, jeziora i bagna. Z tej rodziny ptaków łownych do czapli należy tylko czapla siwa (Ardea cinerea).
Czapla siwa jest największym europejskim ptakiem łownym, cechuje się długim i szczupłym ciałem oraz szerokimi skrzydłami o charakterystycznym kształcie litery S. Jej ubarwienie to szarobrunatna górna strona ciała i biała dolna strona. Ptak ten żywi się głównie rybami, małymi gryzoniami i owadami. Czapla siwa jest gatunkiem wędrownym, migrując między Europą a Afryką.
Z uwagi na status ochronny czapli siwej, jej odstrzał jest zabroniony zgodnie z prawem międzynarodowym, europejskim oraz polskim. Jest to gatunek objęty programami ochrony w wielu krajach europejskich, a w Polsce ma on status chronionego gatunku ptaka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czaple w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czyrykanie
głos wydawany przez zwołujące się kuropatwy.
- chrzest myśliwski
ceremonia pomazania myśliwego farbą z pierwszej strzelonej przez niego sztuki danego gatunku. Myśliwy klęka na lewe kolano, lewą rękę trzyma na broni, a prawą na tuszy zwierza. Łowczy (...)
- czuszykanie
jeden z głosów wydawanych przez koguta cietrzewia podczas tokowania.
- czarna stopa
teren pozbawiony pokrywy śnieżnej: polowanie na czarnej stopie odbywa się na obszarze, gdzie brak śniegu.
- czarnuch
gwarowe określenie dzika.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- czaty
sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.
- chart
rasa psów myśliwskich używana do polowań na lisy i zające na dużych, otwartych przestrzeniach. Obecnie w Polsce zabronione.
- cel
punkt, do którego mierzy się i strzela.
- czółenko
część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej