Definicja hasła: czaple
- czaple, czaple (Ardeidae)
rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie listery S. Związane są ze środowiskiem wodnym (najczęściej występują nad stawami hodowlanymi). Z ptaków łownych do czapli należy tylko czapla siwa.
Czaple to rodzina ptaków z rzędu wróblowych, charakteryzujących się długim i zakrzywionym dziobem oraz długą szyją. Są związane ze środowiskiem wodnym, dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie litery S. Ich występowanie koncentruje się nad stawami hodowlanymi i innymi środowiskami wodnymi, takimi jak rzeki, jeziora i bagna. Z tej rodziny ptaków łownych do czapli należy tylko czapla siwa (Ardea cinerea).
Czapla siwa jest największym europejskim ptakiem łownym, cechuje się długim i szczupłym ciałem oraz szerokimi skrzydłami o charakterystycznym kształcie litery S. Jej ubarwienie to szarobrunatna górna strona ciała i biała dolna strona. Ptak ten żywi się głównie rybami, małymi gryzoniami i owadami. Czapla siwa jest gatunkiem wędrownym, migrując między Europą a Afryką.
Z uwagi na status ochronny czapli siwej, jej odstrzał jest zabroniony zgodnie z prawem międzynarodowym, europejskim oraz polskim. Jest to gatunek objęty programami ochrony w wielu krajach europejskich, a w Polsce ma on status chronionego gatunku ptaka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czaple w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- chrap
charakterystyczny głos wydawany przez łosia byka w czasie bukowiska.
- ciągnięcie
powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,
- cukrować
o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.
- cieki, cieki, zgrzebła
nogi ptaków z rzędu kuraków.
- czernica, czernica (Aythya fuligula L.)
gatunek z rodziny kaczek należący do grążyc, Kaczor (w szacie godowej) czarny z białym brzuchem i lusterkami, na głowie ma zwisający czub z długich, wąskich piórek; kaczka (...)
- czujny
o ostrożnej zwierzynie.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.
- ciota
stara łania.
- ciężary łowieckie
w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w (...)