Definicja hasła: czaple
- czaple, czaple (Ardeidae)
rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie listery S. Związane są ze środowiskiem wodnym (najczęściej występują nad stawami hodowlanymi). Z ptaków łownych do czapli należy tylko czapla siwa.
Czaple to rodzina ptaków z rzędu wróblowych, charakteryzujących się długim i zakrzywionym dziobem oraz długą szyją. Są związane ze środowiskiem wodnym, dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie litery S. Ich występowanie koncentruje się nad stawami hodowlanymi i innymi środowiskami wodnymi, takimi jak rzeki, jeziora i bagna. Z tej rodziny ptaków łownych do czapli należy tylko czapla siwa (Ardea cinerea).
Czapla siwa jest największym europejskim ptakiem łownym, cechuje się długim i szczupłym ciałem oraz szerokimi skrzydłami o charakterystycznym kształcie litery S. Jej ubarwienie to szarobrunatna górna strona ciała i biała dolna strona. Ptak ten żywi się głównie rybami, małymi gryzoniami i owadami. Czapla siwa jest gatunkiem wędrownym, migrując między Europą a Afryką.
Z uwagi na status ochronny czapli siwej, jej odstrzał jest zabroniony zgodnie z prawem międzynarodowym, europejskim oraz polskim. Jest to gatunek objęty programami ochrony w wielu krajach europejskich, a w Polsce ma on status chronionego gatunku ptaka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czaple w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- comber
część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.
- ciecieruk
gwarowe, młody cietrzew kogut.
- ciąg
1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.
- Conseil International de la Chasse
międzynarodowa organizacja łowiecka z siedzibą w Paryżu.
- chwost
ogon muflona.
- chłyst
młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.
- cherlawy
wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.
- ciołek
roczny samiec żubra, łosia, jelenia lub daniela.
- chata
gniazdo bobra zbudowane z gałęzi.