Definicja hasła: cięty pies
- cięty pies, cięty pies, ostry
cecha psa myśliwskiego: zajadły w stosunku do drapieżników.
Cięty pies - cecha psa myśliwskiego, objawiająca się w zajadlej postawie zwierzęcia wobec drapieżników. Takie psy są odważne, nieustraszone i wykazują silny instynkt polowania. Zajadłość ciętego psa sprawia, że jest on skuteczny w polowaniu na drapieżniki, potrafiąc zmusić je do ucieczki lub walki. Dodatkowo, psy o tej cechze mają tendencję do atakowania drapieżników bez wahania oraz potrafią skutecznie ich odstraszyć od swojego terytorium. Cięty pies wykazuje silną determinację w obronie swojego terytorium i rodziny przed ewentualnym zagrożeniem. Psy myśliwskie z taką cechą są inteligentne, łatwo uczą się poleceń oraz szybko reagują na sygnały swojego właściciela. Adaptują się do zmieniających się sytuacji i nawiązują kontakt z innymi psami, co czyni je wartościowymi kompanami dla myśliwych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cięty pies w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cielić się
o samicach żubra, łosia, jelenia i daniela: rodzić młode.
- cherlawy
wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.
- czas ochronny
okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.
- celownik
zestaw służący do celowania. Celownik może być otwarty lub optyczny; otwarty składa się: na lufie broni kulowej z muszki i szczerbinki, na lufie broni śrutowej tylko z muszki (przy (...)
- cieki, cieki, zgrzebła
nogi ptaków z rzędu kuraków.
- Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)
ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)
- chart
rasa psów myśliwskich używana do polowań na lisy i zające na dużych, otwartych przestrzeniach. Obecnie w Polsce zabronione.
- czółenko
część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej
- chata
gniazdo bobra zbudowane z gałęzi.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.