Definicja hasła: cięty pies
- cięty pies, cięty pies, ostry
cecha psa myśliwskiego: zajadły w stosunku do drapieżników.
Cięty pies - cecha psa myśliwskiego, objawiająca się w zajadlej postawie zwierzęcia wobec drapieżników. Takie psy są odważne, nieustraszone i wykazują silny instynkt polowania. Zajadłość ciętego psa sprawia, że jest on skuteczny w polowaniu na drapieżniki, potrafiąc zmusić je do ucieczki lub walki. Dodatkowo, psy o tej cechze mają tendencję do atakowania drapieżników bez wahania oraz potrafią skutecznie ich odstraszyć od swojego terytorium. Cięty pies wykazuje silną determinację w obronie swojego terytorium i rodziny przed ewentualnym zagrożeniem. Psy myśliwskie z taką cechą są inteligentne, łatwo uczą się poleceń oraz szybko reagują na sygnały swojego właściciela. Adaptują się do zmieniających się sytuacji i nawiązują kontakt z innymi psami, co czyni je wartościowymi kompanami dla myśliwych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cięty pies w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- chwytacz
osoba wybierająca zwierzynę z sieci podczas odłowów.
- cieki, cieki, zgrzebła
nogi ptaków z rzędu kuraków.
- choroba Banga, choroba Banga, bruceloza
choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.
- czaty
sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.
- czyrykanie
głos wydawany przez zwołujące się kuropatwy.
- cukrować
o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- ciecier
gwarowe, cietrzew kogut.
- celownik
zestaw służący do celowania. Celownik może być otwarty lub optyczny; otwarty składa się: na lufie broni kulowej z muszki i szczerbinki, na lufie broni śrutowej tylko z muszki (przy (...)
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.