Definicja hasła: cięty pies
- cięty pies, cięty pies, ostry
cecha psa myśliwskiego: zajadły w stosunku do drapieżników.
Cięty pies - cecha psa myśliwskiego, objawiająca się w zajadlej postawie zwierzęcia wobec drapieżników. Takie psy są odważne, nieustraszone i wykazują silny instynkt polowania. Zajadłość ciętego psa sprawia, że jest on skuteczny w polowaniu na drapieżniki, potrafiąc zmusić je do ucieczki lub walki. Dodatkowo, psy o tej cechze mają tendencję do atakowania drapieżników bez wahania oraz potrafią skutecznie ich odstraszyć od swojego terytorium. Cięty pies wykazuje silną determinację w obronie swojego terytorium i rodziny przed ewentualnym zagrożeniem. Psy myśliwskie z taką cechą są inteligentne, łatwo uczą się poleceń oraz szybko reagują na sygnały swojego właściciela. Adaptują się do zmieniających się sytuacji i nawiązują kontakt z innymi psami, co czyni je wartościowymi kompanami dla myśliwych.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cięty pies w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czysty strzał
strzał kładący Zwierzynę w ogniu.
- czternastak
jeleń byk noszący poroże posiadające po siedem odnóg na każdej tyce (czternastal regularny) lub na jednej z tyk (czternastak nieregularny).
- chmara
stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.
- czok
zwężenie części wylotowej lufy śrutowej, mającej na celu zwiększenie pokrycia. Produkowane, są lufy o 1/4, 1/2, 3/4 i pełnych czokach; przeważnie prawa lufa ma półczok, lewa pełny (...)
- cocer spaniel
rasa psa myśliwskiego, płochacza. Używany jest głównie do polowań na bażanty i ptactwo wodne; bardzo dobry aporter. Może być też ułożony jako pies wielostronny. Coocker spaniel. jest (...)
- choroba Banga, choroba Banga, bruceloza
choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.
- ciągnąć
1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.
- cel
punkt, do którego mierzy się i strzela.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.