Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: chyb

chyb, chyb, pióra

długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).

Chyb to szczególny rodzaj włosów, który wyrasta na grzbiecie dzikich zwierząt, takich jak dzik i łoś. Są one długie i sztywne, a ich głównym celem jest ochrona zwierzęcia przed niebezpieczeństwem. Chyby są również używane do oznaczenia terytorium zwierzęcia oraz do wyrażania podniecenia. Gdy zwierzę jest podniecone lub zdenerwowane, chyby stają się bardziej widoczne i stawia je w pozycji obronnej.

Chyby mają również inne funkcje. Na przykład, u łosi, chyby służą do oznaczenia terytorium i wskazują na status społeczny zwierzęcia. U dzików chyby służą do oznaczenia terytorium i wskazują na status społeczny zwierzęcia oraz do wykrywania potencjalnych partnerów seksualnych. Chyby są również używane przez myśliwych do określenia płci zwierzęcia. U samic chyby są mniejsze i bardziej miękkie niż u samców, co pozwala myśliwym określić płeć zwierzaka.

Chociaż chyby nie są najważniejsze dla myśliwych, mogą być pomocne w identyfikacji gatunku lub płci zwierzaka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chyb w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

chrapy

nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.

chwatny

inaczej bierny.

chatka

gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.

czochrać się

o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.

cielę

młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).

chłyst

młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.

cuch

węch psa myśliwskiego.

Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich

pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)

cielna

o żubrzycy, łoszy, łani: nosząca płód.

chorągwie

inaczej flagi.