Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: chyb

chyb, chyb, pióra

długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).

Chyb to szczególny rodzaj włosów, który wyrasta na grzbiecie dzikich zwierząt, takich jak dzik i łoś. Są one długie i sztywne, a ich głównym celem jest ochrona zwierzęcia przed niebezpieczeństwem. Chyby są również używane do oznaczenia terytorium zwierzęcia oraz do wyrażania podniecenia. Gdy zwierzę jest podniecone lub zdenerwowane, chyby stają się bardziej widoczne i stawia je w pozycji obronnej.

Chyby mają również inne funkcje. Na przykład, u łosi, chyby służą do oznaczenia terytorium i wskazują na status społeczny zwierzęcia. U dzików chyby służą do oznaczenia terytorium i wskazują na status społeczny zwierzęcia oraz do wykrywania potencjalnych partnerów seksualnych. Chyby są również używane przez myśliwych do określenia płci zwierzęcia. U samic chyby są mniejsze i bardziej miękkie niż u samców, co pozwala myśliwym określić płeć zwierzaka.

Chociaż chyby nie są najważniejsze dla myśliwych, mogą być pomocne w identyfikacji gatunku lub płci zwierzaka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chyb w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

chałupa

legowisko zająca w śniegu.

ciąg

1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.

cukrować

o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.

cuch

węch psa myśliwskiego.

cielna

o żubrzycy, łoszy, łani: nosząca płód.

ciągnąć

1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.

czarnuch

gwarowe określenie dzika.

czas ochronny

okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.

ciołek

roczny samiec żubra, łosia, jelenia lub daniela.

caniductores, caniductores, psiarze

służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.