Definicja hasła: chyb
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
Chyb to szczególny rodzaj włosów, który wyrasta na grzbiecie dzikich zwierząt, takich jak dzik i łoś. Są one długie i sztywne, a ich głównym celem jest ochrona zwierzęcia przed niebezpieczeństwem. Chyby są również używane do oznaczenia terytorium zwierzęcia oraz do wyrażania podniecenia. Gdy zwierzę jest podniecone lub zdenerwowane, chyby stają się bardziej widoczne i stawia je w pozycji obronnej.
Chyby mają również inne funkcje. Na przykład, u łosi, chyby służą do oznaczenia terytorium i wskazują na status społeczny zwierzęcia. U dzików chyby służą do oznaczenia terytorium i wskazują na status społeczny zwierzęcia oraz do wykrywania potencjalnych partnerów seksualnych. Chyby są również używane przez myśliwych do określenia płci zwierzęcia. U samic chyby są mniejsze i bardziej miękkie niż u samców, co pozwala myśliwym określić płeć zwierzaka.
Chociaż chyby nie są najważniejsze dla myśliwych, mogą być pomocne w identyfikacji gatunku lub płci zwierzaka.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chyb w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cyranka, cyranka (Anas querquedula L.)
ptak z rodziny kaczek należący do kaczek właściwych (pływających). Kaczor (w szacie godowej) barwnie upierzony z zielonym lusterkiem. Kaczka brunatna. Długość ciała 36-40 cm, ciężar (...)
- chatka
gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.
- chrostówka
używana dawniej, zwłaszcza na polowaniach z chartami, mała, ale bardzo donośna trąbka myśliwska.
- cofny
wyżeł dający się łatwo odwołać.
- czapliniec
miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.
- chrap
charakterystyczny głos wydawany przez łosia byka w czasie bukowiska.
- czemchanie
wycieranie przez jeleniowate poroża ze scypulu (o drzewa lub krzewy).
- cherlawy
wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich
pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)