Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: chyb

chyb, chyb, pióra

długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).

Chyb to szczególny rodzaj włosów, który wyrasta na grzbiecie dzikich zwierząt, takich jak dzik i łoś. Są one długie i sztywne, a ich głównym celem jest ochrona zwierzęcia przed niebezpieczeństwem. Chyby są również używane do oznaczenia terytorium zwierzęcia oraz do wyrażania podniecenia. Gdy zwierzę jest podniecone lub zdenerwowane, chyby stają się bardziej widoczne i stawia je w pozycji obronnej.

Chyby mają również inne funkcje. Na przykład, u łosi, chyby służą do oznaczenia terytorium i wskazują na status społeczny zwierzęcia. U dzików chyby służą do oznaczenia terytorium i wskazują na status społeczny zwierzęcia oraz do wykrywania potencjalnych partnerów seksualnych. Chyby są również używane przez myśliwych do określenia płci zwierzęcia. U samic chyby są mniejsze i bardziej miękkie niż u samców, co pozwala myśliwym określić płeć zwierzaka.

Chociaż chyby nie są najważniejsze dla myśliwych, mogą być pomocne w identyfikacji gatunku lub płci zwierzaka.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chyb w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czaty

sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.

cholera ptaków

bardzo zaraźliwa choroba ptaków (szczególnie bażantów) wywoływana przez bakterie (Pasteurella aviseptica). Zwalczanie polega na stosowaniu szczepionek.

czujny

o ostrożnej zwierzynie.

chart

rasa psów myśliwskich używana do polowań na lisy i zające na dużych, otwartych przestrzeniach. Obecnie w Polsce zabronione.

czarna stopa

teren pozbawiony pokrywy śnieżnej: polowanie na czarnej stopie odbywa się na obszarze, gdzie brak śniegu.

celownik

zestaw służący do celowania. Celownik może być otwarty lub optyczny; otwarty składa się: na lufie broni kulowej z muszki i szczerbinki, na lufie broni śrutowej tylko z muszki (przy (...)

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

chata

gniazdo bobra zbudowane z gałęzi.

chłodzić się

o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.

cielę

młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).