Definicja hasła: ciągnąć
- ciągnąć
1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.
Ciągnąć to określenie odnoszące się do lotu ptaków wędrownych, które wykonują długodystansowe migracje. Ptaki te przemieszczają się z jednego obszaru na drugi w celu znalezienia lepszych warunków życia, żerowiska oraz miejsc do rozmnażania. Proces ten odbywa się cyklicznie, gdy ptaki wiosną lecą na północ w poszukiwaniu bogatszych żerowisk i dogodniejszych warunków do rozmnażania, a jesienią wracają na południe, unikając niskich temperatur i braku pożywienia.
Termin "ciągnąć" odnosi się także do lotu słonków w czasie ich lotu tokowego. Słonki są ptakami, które również wykonują długodystansowe migracje między Europą a Afryką. W trakcie tego specyficznego lotu tokowego słonki tworzą długie linie lub łańcuchy, które rozciągają się przez setki kilometrów. Lot w takiej formacji umożliwia im wspólne zdobywanie pożywienia oraz chroni przed drapieżnikami.
Termin "ciągnąć" jest zatem używany do opisywania lotu ptaków w celu migracji lub zdobywania pożywienia. Jest kluczowym elementem ekologii ptaków i ma istotny wpływ na ich populacje oraz ekosystemy, w których żyją. Zagadnienie to wymaga szczególnej uwagi ze względu na złożoność procesów migracyjnych oraz konieczność ochrony siedlisk ptaków wędrownych na całym świecie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciągnąć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- chrap
charakterystyczny głos wydawany przez łosia byka w czasie bukowiska.
- ciągnąć
1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.
- chmara
stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.
- czochrać się
o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.
- czatować
śledzić, czekać w ukryciu na przyjście zwierzyny.
- chatka
gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.
- czworak, czworak, fierling
nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- chłodzić się
o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.