Definicja hasła: ciągnąć
- ciągnąć
1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.
Ciągnąć to określenie odnoszące się do lotu ptaków wędrownych, które wykonują długodystansowe migracje. Ptaki te przemieszczają się z jednego obszaru na drugi w celu znalezienia lepszych warunków życia, żerowiska oraz miejsc do rozmnażania. Proces ten odbywa się cyklicznie, gdy ptaki wiosną lecą na północ w poszukiwaniu bogatszych żerowisk i dogodniejszych warunków do rozmnażania, a jesienią wracają na południe, unikając niskich temperatur i braku pożywienia.
Termin "ciągnąć" odnosi się także do lotu słonków w czasie ich lotu tokowego. Słonki są ptakami, które również wykonują długodystansowe migracje między Europą a Afryką. W trakcie tego specyficznego lotu tokowego słonki tworzą długie linie lub łańcuchy, które rozciągają się przez setki kilometrów. Lot w takiej formacji umożliwia im wspólne zdobywanie pożywienia oraz chroni przed drapieżnikami.
Termin "ciągnąć" jest zatem używany do opisywania lotu ptaków w celu migracji lub zdobywania pożywienia. Jest kluczowym elementem ekologii ptaków i ma istotny wpływ na ich populacje oraz ekosystemy, w których żyją. Zagadnienie to wymaga szczególnej uwagi ze względu na złożoność procesów migracyjnych oraz konieczność ochrony siedlisk ptaków wędrownych na całym świecie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciągnąć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cherlawy
wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.
- chrapanie
charakterystyczny glos wydawany przez słonkę w czasie lotu tokowego (ciągu).
- ćwik
doświadczony, wyćwiczony ptak łowczy.
- Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich
pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)
- czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)
ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. (...)
- ciąg
1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.
- czapliniec
miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.
- cuch
węch psa myśliwskiego.