Definicja hasła: cieczka
- cieczka, cieczka, ciekanie się
okres rui u ssaków z rodziny psów i łasicowatych.
Cieczka to okres rui u ssaków z rodziny psowatych i łasicowatych. Jest to czas, w którym samice są płodne i gotowe do rozrodu. Występuje cyklicznie raz w ciągu roku i trwa zazwyczaj kilka tygodni. Podczas cieczki samica wydziela feromony, które przyciągają samce i sygnalizują gotowość do rozrodu.
Wśród psowatych, cieczka charakteryzuje się zmianami zachowania - np. samica może być bardziej aktywna, zainteresowana pieszymi lub wydawać specyficzne dźwięki - a także fizycznymi zmianami, takimi jak obrzęk sromu czy krew w wydzielinach.
U niektórych gatunków zwierząt, takich jak lisy czy wilki, cieczka ma istotne znaczenie dla ich społecznego życia w stadach i wpływa na hierarchię społeczną oraz rywalizację między samcami o prawo do rozrodu. Samce w tym okresie mogą rywalizować o uwagę płodnej samicy poprzez walki lub ceremonie zalotów.
Z racji na fakt, że cieczka jest kluczowym okresem w życiu rozrodczym ssaków drapieżnych, jest to także istotny element w planowaniu polowań oraz hodowli tych zwierząt. Zrozumienie cieczki jest istotne zarówno dla myśliwych, którzy chcą kontrolować populacje dzikich zwierząt, jak i dla hodowców odpowiedzialnych za reprodukcję ssaków łownych.
Podsumowując, cieczka stanowi naturalny cykl rui u samic psowatych i łasicowatych, który sygnalizuje ich płodność i gotowość do rozrodu. Jest to istotny element życia tych zwierząt zarówno pod względem biologicznym, jak i społecznym.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cieczka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cieciorka
kura cietrzewia.
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
- czysty ptak
dzielny, doświadczony, dobrze ułożony ptak łowczy.
- ciche pędzenie
naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).
- chata
gniazdo bobra zbudowane z gałęzi.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.
- comber
część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.
- cap
samiec kozicy.
- chrzest myśliwski
ceremonia pomazania myśliwego farbą z pierwszej strzelonej przez niego sztuki danego gatunku. Myśliwy klęka na lewe kolano, lewą rękę trzyma na broni, a prawą na tuszy zwierza. Łowczy (...)
- chart
rasa psów myśliwskich używana do polowań na lisy i zające na dużych, otwartych przestrzeniach. Obecnie w Polsce zabronione.