Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: czernica

czernica, czernica (Aythya fuligula L.)

gatunek z rodziny kaczek należący do grążyc, Kaczor (w szacie godowej) czarny z białym brzuchem i lusterkami, na głowie ma zwisający czub z długich, wąskich piórek; kaczka ciemnobrunatna. Długość ciała 39-41 cm, ciężar 650-1100g. Czernica gniazduje na początku czerwca, składa 5-11 jaj i wysiaduje je przez 25-27 dni. Młode są zagniazdownikami. Czernica przylatuje marzec-kwiecień, a odlatuje październik listopad. Na czernice poluje się jak na wszystkie kaczki.

Czernica (Melanitta nigra) – gatunek kaczki z rodziny kaczkowatych (Anatidae), należący do podrodziny: Merginae. Samiec w szacie godowej charakteryzuje się czarnym upierzeniem z białym brzuchem i jasnymi "lusterkami" na skrzydłach. Na głowie nosi zwisający czub z długich, wąskich piór. Długość ciała czernicy wynosi około 39-41 cm, zaś masa mieści się w granicach 650-1100 g. Gatunek ten gniazduje na ziemi, najczęściej na wybrzeżach Morza Północnego i Bałtyckiego oraz rzadziej nad dużymi jeziorami śródlądowymi, składając 5-11 jaj. Okres wysiadywania trwa 25-27 dni. Młode są zagniazdownikami i szybko potrafią same odżywiać się oraz pływać. Czernica przylatuje w okolicach marca-kwietnia, zaś odlatuje między październikiem a listopadem.

Polowanie na czernicę (Melanitta nigra) jest powszechne na terenach występowania tego gatunku, podobnie jak inne polowania na kaczki. Gatunek ten jest popularny wśród myśliwych ze względu na smaczne mięso oraz dostatek populacji. Ponadto, czernica – ze względu na swoje piękne upierzenie oraz charakterystyczny głos – stanowi interesujący obiekt obserwacji dla ornitologów i miłośników przyrody. Obecnie jej liczba utrzymuje się na stosunkowo stabilnym poziomie, choć ze względu na regularne polowania oraz utratę środowiska życia przez czynniki ludzkie, wymaga monitorowania i ochrony.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czernica w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czapeczka

kaptur ptaka łowczego.

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

czatownia

obudowane naziemne stanowisko myśliwskie przeznaczone głównie do polowania na wilki i lisy przy przynęcie.

cewka

noga samy.

cholera ptaków

bardzo zaraźliwa choroba ptaków (szczególnie bażantów) wywoływana przez bakterie (Pasteurella aviseptica). Zwalczanie polega na stosowaniu szczepionek.

czyszczenie broni

bardzo ważny zabieg, polegający na usunięciu z przewodów luf bardzo szkodliwych osadów po strzale oraz wody i kurzu z zewnętrznej strony broni po polowaniu. Po wyczyszczeniu specjalnymi (...)

chrapy

nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.

czarna stopa

teren pozbawiony pokrywy śnieżnej: polowanie na czarnej stopie odbywa się na obszarze, gdzie brak śniegu.

cieciorka

kura cietrzewia.

czółenko

część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej