Definicja hasła: czemchanie
- czemchanie
wycieranie przez jeleniowate poroża ze scypulu (o drzewa lub krzewy).
Czemchanie to zachowanie jeleniowatych, które wykonują w celu utrzymania i poprawy stanu swojego poroża. Jeleniowate wykonują to zachowanie, aby usunąć martwe lub chore włosy, a także pozbyć się pasożytów i innych zanieczyszczeń. Wycieranie poroża o drzewa lub krzewy jest również sposobem na złagodzenie uczucia swędzenia i podrażnienia skóry.
Czemchanie jest często obserwowane u jeleniowatych, takich jak sarny, daniele i jelenie. Zazwyczaj wykonują to zachowanie przy pomocy swojego poroża, ale czasami mogą używać innych części ciała, takich jak nogi lub głowa. Jeleniowate mogą wykonywać czemchanie na różnych powierzchniach, takich jak drzewa, krzewy, ściany budynków lub inne twarde powierzchnie.
W przypadku jeleniowatych czemchanie może być również używane do oznaczania terytorium. Samce jeleniowatych mogą wykorzystać swoje poroże do oznaczenia granic swojego terytorium poprzez wygryzanie dziur w drzewach lub krzewach. Oznacza to, że inne jelenie będą wiedzieć, że dany obszar należy do określonego samca.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czemchanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie
wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
- chatka
gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.
- Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich
pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- cyraneczka, cyraneczka (Anas crecca L.)
najmniejsza z krajowych kaczek należąca do kaczek właściwych (pływających). Kaczor cyraneczki (w szacie godowej) pięknie ubarwiony z zielonogranatowym lusterkiem, kaczka szarobrązowa. (...)
- chycać
o zającu i samie: poruszać się wolnymi skokami.
- czysty ptak
dzielny, doświadczony, dobrze ułożony ptak łowczy.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- chrapy
nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.