Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: czterodwudziestak

czterodwudziestak

jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).

Czterodwudziestak to jeleni byk o wyjątkowo imponującym porożu, składającym się z 24 odnóg. Jednakże istnieją dwie główne odmiany czterodwudziestaka: regularna, w której obie tyki mają po 12 odnóg i są identyczne, oraz nieregularna, gdzie jedna z tyk ma więcej odnóg niż druga. Ten typ zwierzyny jest bardzo ceniony przez myśliwych ze względu na swoją rzadkość i trudność polowania. Aby zapolować na czterodwudziestaka, niezbędne są specjalne pozwolenia oraz wielka precyzja w działaniu - w tym dobrze wyszkolony pies tropiący oraz doskonałe umiejętności strzeleckie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czterodwudziestak w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czerta

dawny sposób polowania na dziki. Polegał na otaczaniu bogatego w dziki kompleksu leśnego przez 800 do 1000 naganiaczy. Otaczali oni koliście linię złożoną z dwunastu myśliwych. Przed (...)

chycać

o zającu i samie: poruszać się wolnymi skokami.

chłodzić się

o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.

ciołek

roczny samiec żubra, łosia, jelenia lub daniela.

czaty

sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.

choroba Banga, choroba Banga, bruceloza

choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.

chatka

gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.

choroba motylicza, choroba motylicza, motylica

choroba wywoływana przez przywry. Najczęstsza, to motylica wątrobowa (fasciola hepatica). Posiada bardzo skomplikowany cykl rozwojowy z błotniarką moczarową jako żywicielem pośrednim. (...)

ciąg

1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.