Definicja hasła: chycać
- chycać
o zającu i samie: poruszać się wolnymi skokami.
Chycać to technika polowania polegająca na wykorzystaniu zwierzęcia jako przynęty. Jest często stosowana do polowania na zające i sarny. Polega ona na wypuszczeniu zwierząt na polowanie, gdzie poruszają się wolnymi skokami. Celem tej techniki jest sprowokowanie drapieżnika do ataku, co umożliwia myśliwemu oddanie strzału.
Chycać może być wykonywane na różne sposoby, najczęściej za pomocą specjalnych klatek lub siatek służących do trzymania zwierząt. Te elementy są umieszczane w miejscach, gdzie drapieżnik może je łatwo zauważyć. Po umieszczeniu przynęty myśliwy ukrywa się i czeka na atak drapieżnika. Technika chycania może być również wykonywana bez użycia klatek lub siatek; w tym przypadku myśliwy musi nauczyć się wypuszczać zwierzęta tak, aby poruszały się one wolnymi skokami.
Chycenie jest uznawane za skuteczną metodę polowania, jednak wymaga odpowiednich umiejętności oraz zrozumienia zachowań łownych zwierząt. W Polsce jest to technika regulowana prawem, która podlega konkretnym ograniczeniom i wymogom dotyczącym sposobu jej wykonania oraz gatunków zwierząt, na które można ją stosować.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chycać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)
ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)
- ciec, ciec, cieknąć
o kurakach: uchodzić pieszo bezszelestnie.
- ciekanie się
inaczej cieczka.
- Conseil International de la Chasse
międzynarodowa organizacja łowiecka z siedzibą w Paryżu.
- choroba motylicza, choroba motylicza, motylica
choroba wywoływana przez przywry. Najczęstsza, to motylica wątrobowa (fasciola hepatica). Posiada bardzo skomplikowany cykl rozwojowy z błotniarką moczarową jako żywicielem pośrednim. (...)
- cieki, cieki, zgrzebła
nogi ptaków z rzędu kuraków.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- czysty strzał
strzał kładący Zwierzynę w ogniu.
- cielić się
o samicach żubra, łosia, jelenia i daniela: rodzić młode.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.