Definicja hasła: chycać
- chycać
o zającu i samie: poruszać się wolnymi skokami.
Chycać to technika polowania polegająca na wykorzystaniu zwierzęcia jako przynęty. Jest często stosowana do polowania na zające i sarny. Polega ona na wypuszczeniu zwierząt na polowanie, gdzie poruszają się wolnymi skokami. Celem tej techniki jest sprowokowanie drapieżnika do ataku, co umożliwia myśliwemu oddanie strzału.
Chycać może być wykonywane na różne sposoby, najczęściej za pomocą specjalnych klatek lub siatek służących do trzymania zwierząt. Te elementy są umieszczane w miejscach, gdzie drapieżnik może je łatwo zauważyć. Po umieszczeniu przynęty myśliwy ukrywa się i czeka na atak drapieżnika. Technika chycania może być również wykonywana bez użycia klatek lub siatek; w tym przypadku myśliwy musi nauczyć się wypuszczać zwierzęta tak, aby poruszały się one wolnymi skokami.
Chycenie jest uznawane za skuteczną metodę polowania, jednak wymaga odpowiednich umiejętności oraz zrozumienia zachowań łownych zwierząt. W Polsce jest to technika regulowana prawem, która podlega konkretnym ograniczeniom i wymogom dotyczącym sposobu jej wykonania oraz gatunków zwierząt, na które można ją stosować.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chycać w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie
wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)
- czterodwudziestak
jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).
- Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)
ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)
- czyszczenie broni
bardzo ważny zabieg, polegający na usunięciu z przewodów luf bardzo szkodliwych osadów po strzale oraz wody i kurzu z zewnętrznej strony broni po polowaniu. Po wyczyszczeniu specjalnymi (...)
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- cholera ptaków
bardzo zaraźliwa choroba ptaków (szczególnie bażantów) wywoływana przez bakterie (Pasteurella aviseptica). Zwalczanie polega na stosowaniu szczepionek.
- cap
samiec kozicy.
- Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich
pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)
- czas łojny
okres przed rują, gdy samce wykazują najlepszą kondycję fizyczną.