Definicja hasła: choroba motylicza
- choroba motylicza, choroba motylicza, motylica
choroba wywoływana przez przywry. Najczęstsza, to motylica wątrobowa (fasciola hepatica). Posiada bardzo skomplikowany cykl rozwojowy z błotniarką moczarową jako żywicielem pośrednim. Zwalczanie polega na likwidowaniu błotniarki.
Motylica wątrobowa, zwana również chorobą motylicową, jest chorobą wywoływaną przez pasożyta o nazwie motylica wątrobowa (Fasciola hepatica), będącego jednym z najczęstszych pasożytów u zwierząt. Choroba ta może występować również u ludzi, choć rzadko. Pasożyt posiada złożony cykl rozwojowy obejmujący kilka gatunków zwierząt. Cykl rozpoczyna się od wydalanych przez chore zwierzę jaj motylicy, które są połykane przez błotniarki moczarowe, pełniące rolę żywicieli pośrednich dla motylicy. W organizmach błotniarek jaja przechodzą kilka stadium rozwoju, przekształcając się w larwy motylicy. Następnie larwy te są połykane przez gospodarza końcowego - zwierzęta domowe lub dzikie, gdzie rozwijają się w postać dorosłą motylicy.
Choroba motylicowa może wywoływać poważne uszkodzenia narządów wewnętrznych u zarażonych zwierząt, takie jak wymioty, biegunka i utrata masy ciała. U ludzi objawy mogą mieć postać bólu brzucha, nudności oraz gorączki. Skuteczne leczenie tej choroby polega na zwalczaniu żywiciela pośredniego - błotniarki moczarowej. Można to osiągnąć poprzez stosowanie właściwych środków chemicznych lub biologicznych oraz utrzymywanie czystości środowiska i stosowanie odpowiedniego programu hodowlanego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj choroba motylicza w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich
pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)
- Conseil International de la Chasse
międzynarodowa organizacja łowiecka z siedzibą w Paryżu.
- czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)
ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. (...)
- czworak, czworak, fierling
nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.
- czatownia
obudowane naziemne stanowisko myśliwskie przeznaczone głównie do polowania na wilki i lisy przy przynęcie.
- czarnuch
gwarowe określenie dzika.
- celowanie
zgrywanie w jedną linię oka, celownika i celu.
- chrapanie
charakterystyczny glos wydawany przez słonkę w czasie lotu tokowego (ciągu).
- czaty
sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.