Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: choroba motylicza

choroba motylicza, choroba motylicza, motylica

choroba wywoływana przez przywry. Najczęstsza, to motylica wątrobowa (fasciola hepatica). Posiada bardzo skomplikowany cykl rozwojowy z błotniarką moczarową jako żywicielem pośrednim. Zwalczanie polega na likwidowaniu błotniarki.

Motylica wątrobowa, zwana również chorobą motylicową, jest chorobą wywoływaną przez pasożyta o nazwie motylica wątrobowa (Fasciola hepatica), będącego jednym z najczęstszych pasożytów u zwierząt. Choroba ta może występować również u ludzi, choć rzadko. Pasożyt posiada złożony cykl rozwojowy obejmujący kilka gatunków zwierząt. Cykl rozpoczyna się od wydalanych przez chore zwierzę jaj motylicy, które są połykane przez błotniarki moczarowe, pełniące rolę żywicieli pośrednich dla motylicy. W organizmach błotniarek jaja przechodzą kilka stadium rozwoju, przekształcając się w larwy motylicy. Następnie larwy te są połykane przez gospodarza końcowego - zwierzęta domowe lub dzikie, gdzie rozwijają się w postać dorosłą motylicy.

Choroba motylicowa może wywoływać poważne uszkodzenia narządów wewnętrznych u zarażonych zwierząt, takie jak wymioty, biegunka i utrata masy ciała. U ludzi objawy mogą mieć postać bólu brzucha, nudności oraz gorączki. Skuteczne leczenie tej choroby polega na zwalczaniu żywiciela pośredniego - błotniarki moczarowej. Można to osiągnąć poprzez stosowanie właściwych środków chemicznych lub biologicznych oraz utrzymywanie czystości środowiska i stosowanie odpowiedniego programu hodowlanego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj choroba motylicza w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

charkot

głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.

czas łojny

okres przed rują, gdy samce wykazują najlepszą kondycję fizyczną.

chałupa

legowisko zająca w śniegu.

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

chrapanie

charakterystyczny glos wydawany przez słonkę w czasie lotu tokowego (ciągu).

chata

gniazdo bobra zbudowane z gałęzi.

czapeczka

kaptur ptaka łowczego.

czapliniec

miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.

czterodwudziestak

jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).

ciągnąć

1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.