Definicja hasła: cieszynka
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
Cieszynka to małokalibrowa broń gwintowana, pochodząca z XVII wieku, charakterystyczna dla okolic Cieszyna. Zazwyczaj była to lekka, poręczna i elegancka strzelba o kalibrze 16 mm lub mniejszym, przeznaczona do polowań na ptaki i drobną zwierzynę. Jej konstrukcja umożliwiała precyzyjne celowanie oraz oddawanie szybkich kolejnych strzałów, co było niezwykle przydatne podczas polowań.
Cieszynki często były bogato zdobione oraz wyposażone w drewniane lub rzeźbione kolby, co podkreślało ich estetykę i wartość kolekcjonerską. Charakteryzowały się także niewielkim rozmiarem i wagą, co czyniło je bardzo praktycznymi podczas polowania na ruchliwe ptaki czy inne małe zwierzęta.
Ze względu na swoją unikatowość i historyczne znaczenie cieszynki stanowią przedmiot zainteresowania kolekcjonerów broni oraz miłośników łowiectwa historycznego. Ich wyjątkowy design i związane z nimi tradycje tworzą ciekawy obszar badawczy dla entuzjastów historii broni palnej i rozwoju technik łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cieszynka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czas ochronny
okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.
- chruściele, chruściele (Rallidae)
rodzina ptaków naziemnych z rzędu żurawiowatych. Z gatunków łownych do chruścieli należą derkacz i łyska.
- chrapanie
charakterystyczny glos wydawany przez słonkę w czasie lotu tokowego (ciągu).
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
- chrzest myśliwski
ceremonia pomazania myśliwego farbą z pierwszej strzelonej przez niego sztuki danego gatunku. Myśliwy klęka na lewe kolano, lewą rękę trzyma na broni, a prawą na tuszy zwierza. Łowczy (...)
- czujny
o ostrożnej zwierzynie.
- cieki, cieki, zgrzebła
nogi ptaków z rzędu kuraków.
- charkot
głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.
- chybiać
nie trafiać zwierzyny, strzelać bezskutecznie.
- caniductores, caniductores, psiarze
służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.