Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: cieszynka

cieszynka

małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.

Cieszynka to małokalibrowa broń gwintowana, pochodząca z XVII wieku, charakterystyczna dla okolic Cieszyna. Zazwyczaj była to lekka, poręczna i elegancka strzelba o kalibrze 16 mm lub mniejszym, przeznaczona do polowań na ptaki i drobną zwierzynę. Jej konstrukcja umożliwiała precyzyjne celowanie oraz oddawanie szybkich kolejnych strzałów, co było niezwykle przydatne podczas polowań.

Cieszynki często były bogato zdobione oraz wyposażone w drewniane lub rzeźbione kolby, co podkreślało ich estetykę i wartość kolekcjonerską. Charakteryzowały się także niewielkim rozmiarem i wagą, co czyniło je bardzo praktycznymi podczas polowania na ruchliwe ptaki czy inne małe zwierzęta.

Ze względu na swoją unikatowość i historyczne znaczenie cieszynki stanowią przedmiot zainteresowania kolekcjonerów broni oraz miłośników łowiectwa historycznego. Ich wyjątkowy design i związane z nimi tradycje tworzą ciekawy obszar badawczy dla entuzjastów historii broni palnej i rozwoju technik łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cieszynka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

chart

rasa psów myśliwskich używana do polowań na lisy i zające na dużych, otwartych przestrzeniach. Obecnie w Polsce zabronione.

czyścić

inaczej trzebić.

czterodwudziestak

jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).

czas ochronny

okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.

chrap

charakterystyczny głos wydawany przez łosia byka w czasie bukowiska.

Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich

pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

cwał

sposób szybkiego poruszania się zwierzyny płowej.

czysty strzał

strzał kładący Zwierzynę w ogniu.

chata

gniazdo bobra zbudowane z gałęzi.