Definicja hasła: ciężary łowieckie
- ciężary łowieckie
w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w naturze, część odpracowywano wykonując określone prace z zakresu łowiectwa.
Ciężary łowieckie to obowiązkowe świadczenia, które musiały być realizowane przez ludność w zamian za monopol łowiecki posiadany przez księcia. W dawnej Polsce składały się z dwóch rodzajów świadczeń: płatności w naturze oraz odpracowywanych prac. Płatności w naturze obejmowały m.in. dostarczanie mięsa, skór, futer, a także określone ilości drewna. Natomiast odpracowywane prace obejmowały szeroki zakres czynności związanych z łowiectwem, jak polowania, odstrzał dzikich zwierząt, konserwację siedzib myśliwskich oraz innych obiektów łowieckich oraz prace porządkowe i naprawcze na terenach łowieckich. Ciężary łowieckie stanowiły istotny element systemu feudalnego i choć były obciążeniem dla ludności, pozwalały książętom utrzymać kontrolę nad terytoriami i monopolizować polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciężary łowieckie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
- cielę
młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).
- chałupa
legowisko zająca w śniegu.
- chart
rasa psów myśliwskich używana do polowań na lisy i zające na dużych, otwartych przestrzeniach. Obecnie w Polsce zabronione.
- chody psa
sposób poruszania się psa myśliwskiego podczas pracy w terenie.
- chłodzić się
o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.
- czaple, czaple (Ardeidae)
rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie (...)
- chrapanie
charakterystyczny glos wydawany przez słonkę w czasie lotu tokowego (ciągu).
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
- ciągnąć
1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.