Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ciężary łowieckie

ciężary łowieckie

w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w naturze, część odpracowywano wykonując określone prace z zakresu łowiectwa.

Ciężary łowieckie to obowiązkowe świadczenia, które musiały być realizowane przez ludność w zamian za monopol łowiecki posiadany przez księcia. W dawnej Polsce składały się z dwóch rodzajów świadczeń: płatności w naturze oraz odpracowywanych prac. Płatności w naturze obejmowały m.in. dostarczanie mięsa, skór, futer, a także określone ilości drewna. Natomiast odpracowywane prace obejmowały szeroki zakres czynności związanych z łowiectwem, jak polowania, odstrzał dzikich zwierząt, konserwację siedzib myśliwskich oraz innych obiektów łowieckich oraz prace porządkowe i naprawcze na terenach łowieckich. Ciężary łowieckie stanowiły istotny element systemu feudalnego i choć były obciążeniem dla ludności, pozwalały książętom utrzymać kontrolę nad terytoriami i monopolizować polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciężary łowieckie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

chrap

charakterystyczny głos wydawany przez łosia byka w czasie bukowiska.

caniductores, caniductores, psiarze

służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.

czółenko

część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej

chwytacz

osoba wybierająca zwierzynę z sieci podczas odłowów.

czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)

ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. (...)

ciężary łowieckie

w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w (...)

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

chyb, chyb, pióra

długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).

czas łojny

okres przed rują, gdy samce wykazują najlepszą kondycję fizyczną.

cewka

noga samy.