Definicja hasła: caniductores
- caniductores, caniductores, psiarze
służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.
Caniductores to służebnicy książęcy, którzy pełnili funkcję wodzenia psów myśliwskich podczas polowań. Ich głównym zadaniem było kierowanie i kontrolowanie zespołu psów, prowadzenie ich w terenie oraz utrzymywanie ładu i porządku w stadzie. Caniductores posiadali duże doświadczenie w pracy ze psami łowieckimi oraz rozległą wiedzę na temat zachowań i umiejętności różnych ras myśliwskich.
Ponadto, caniductores mieli za zadanie dbanie o kondycję fizyczną i zdrowie psów, a także szkolenie ich, aby zapewnić sprawność podczas polowania. Byli odpowiedzialni za wybór odpowiednich psów do konkretnych zadań łowieckich oraz nadzorowanie ich pracy podczas polowania. Caniductores musieli posiadać nie tylko umiejętności zarządzania stadem psów, ale również znakomitą orientację terenową i znajomość zwyczajów zwierzyny.
Ich praca wymagała dużego zaangażowania i cierpliwości, ponieważ od ich umiejętności zależało skuteczne prowadzenie polowania. W związku z tym caniductores często byli szanowanymi osobami w strukturze dworskiej czy dworskim rolnictwie właściciela ziemi.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj caniductores w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- chwatny
inaczej bierny.
- Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich
pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
- czterodwudziestak
jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).
- chmara
stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.
- czapliniec
miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.
- czyrykanie
głos wydawany przez zwołujące się kuropatwy.
- cukrować
o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.