Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: caniductores

caniductores, caniductores, psiarze

służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.

Caniductores to służebnicy książęcy, którzy pełnili funkcję wodzenia psów myśliwskich podczas polowań. Ich głównym zadaniem było kierowanie i kontrolowanie zespołu psów, prowadzenie ich w terenie oraz utrzymywanie ładu i porządku w stadzie. Caniductores posiadali duże doświadczenie w pracy ze psami łowieckimi oraz rozległą wiedzę na temat zachowań i umiejętności różnych ras myśliwskich.

Ponadto, caniductores mieli za zadanie dbanie o kondycję fizyczną i zdrowie psów, a także szkolenie ich, aby zapewnić sprawność podczas polowania. Byli odpowiedzialni za wybór odpowiednich psów do konkretnych zadań łowieckich oraz nadzorowanie ich pracy podczas polowania. Caniductores musieli posiadać nie tylko umiejętności zarządzania stadem psów, ale również znakomitą orientację terenową i znajomość zwyczajów zwierzyny.

Ich praca wymagała dużego zaangażowania i cierpliwości, ponieważ od ich umiejętności zależało skuteczne prowadzenie polowania. W związku z tym caniductores często byli szanowanymi osobami w strukturze dworskiej czy dworskim rolnictwie właściciela ziemi.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj caniductores w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

chruściel derkacz

inaczej derkacz.

chrostówka

używana dawniej, zwłaszcza na polowaniach z chartami, mała, ale bardzo donośna trąbka myśliwska.

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

chody psa

sposób poruszania się psa myśliwskiego podczas pracy w terenie.

cielić się

o samicach żubra, łosia, jelenia i daniela: rodzić młode.

chatka

gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.

cieszynka

małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.

cieczka, cieczka, ciekanie się

okres rui u ssaków z rodziny psów i łasicowatych.

ciąg

1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.

czterodwudziestak

jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).