Definicja hasła: cielić się
- cielić się
o samicach żubra, łosia, jelenia i daniela: rodzić młode.
Cielenie to termin z zakresu łowiectwa, opisujący proces rodzenia młodych przez samicę żubra, łosia, jelenia i daniela. Okres ciąży tych zwierząt trwa od 8 do 10 miesięcy w zależności od gatunku. Po porodzie samica stara się zapewnić młodym odpowiednie warunki do rozwoju, często budując gniazdo z gałęzi i liści lub wykopując je w ziemi. Ten proces jest istotny dla bezpieczeństwa młodych, gdyż pomaga im uniknąć ataków drapieżników.
Samice po cieleniu starannie troszczą się o swoje potomstwo, zapewniając mu pokarm oraz ochronę przed zagrożeniami. Oprócz tego, matki mogą uczyć swoje młode umiejętności przetrwania w naturalnym środowisku oraz polowania. Zdolność te są kluczowe dla przyszłego samodzielności i przeżycia młodych w dzikiej przyrodzie.
Cielenie jest więc istotnym etapem w życiu zwierząt kopytnych, wpływającym na ich populację oraz hierarchię ekosystemów naturalnych. Dlatego też monitorowanie tego procesu przez naukowców i leśników jest ważne dla zachowania równowagi w przyrodzie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cielić się w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cielić się
o samicach żubra, łosia, jelenia i daniela: rodzić młode.
- czerta
dawny sposób polowania na dziki. Polegał na otaczaniu bogatego w dziki kompleksu leśnego przez 800 do 1000 naganiaczy. Otaczali oni koliście linię złożoną z dwunastu myśliwych. Przed (...)
- czerń
ptaki należące do rodziny kulkowatych.
- Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)
ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)
- czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)
ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. (...)
- czochrać się
o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.
- czworak, czworak, fierling
nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.
- caniductores, caniductores, psiarze
służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.
- cielę
młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).
- czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie
wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)