Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: cielić się

cielić się

o samicach żubra, łosia, jelenia i daniela: rodzić młode.

Cielenie to termin z zakresu łowiectwa, opisujący proces rodzenia młodych przez samicę żubra, łosia, jelenia i daniela. Okres ciąży tych zwierząt trwa od 8 do 10 miesięcy w zależności od gatunku. Po porodzie samica stara się zapewnić młodym odpowiednie warunki do rozwoju, często budując gniazdo z gałęzi i liści lub wykopując je w ziemi. Ten proces jest istotny dla bezpieczeństwa młodych, gdyż pomaga im uniknąć ataków drapieżników.

Samice po cieleniu starannie troszczą się o swoje potomstwo, zapewniając mu pokarm oraz ochronę przed zagrożeniami. Oprócz tego, matki mogą uczyć swoje młode umiejętności przetrwania w naturalnym środowisku oraz polowania. Zdolność te są kluczowe dla przyszłego samodzielności i przeżycia młodych w dzikiej przyrodzie.

Cielenie jest więc istotnym etapem w życiu zwierząt kopytnych, wpływającym na ich populację oraz hierarchię ekosystemów naturalnych. Dlatego też monitorowanie tego procesu przez naukowców i leśników jest ważne dla zachowania równowagi w przyrodzie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cielić się w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

cel

punkt, do którego mierzy się i strzela.

chwytacz

osoba wybierająca zwierzynę z sieci podczas odłowów.

chłodzić się

o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.

czyszczenie broni

bardzo ważny zabieg, polegający na usunięciu z przewodów luf bardzo szkodliwych osadów po strzale oraz wody i kurzu z zewnętrznej strony broni po polowaniu. Po wyczyszczeniu specjalnymi (...)

charkot

głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.

czterodwudziestak

jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).

chustka

inaczej fartuszek.

cherlawy

wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.

comber

część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.