Definicja hasła: cielić się
- cielić się
o samicach żubra, łosia, jelenia i daniela: rodzić młode.
Cielenie to termin z zakresu łowiectwa, opisujący proces rodzenia młodych przez samicę żubra, łosia, jelenia i daniela. Okres ciąży tych zwierząt trwa od 8 do 10 miesięcy w zależności od gatunku. Po porodzie samica stara się zapewnić młodym odpowiednie warunki do rozwoju, często budując gniazdo z gałęzi i liści lub wykopując je w ziemi. Ten proces jest istotny dla bezpieczeństwa młodych, gdyż pomaga im uniknąć ataków drapieżników.
Samice po cieleniu starannie troszczą się o swoje potomstwo, zapewniając mu pokarm oraz ochronę przed zagrożeniami. Oprócz tego, matki mogą uczyć swoje młode umiejętności przetrwania w naturalnym środowisku oraz polowania. Zdolność te są kluczowe dla przyszłego samodzielności i przeżycia młodych w dzikiej przyrodzie.
Cielenie jest więc istotnym etapem w życiu zwierząt kopytnych, wpływającym na ich populację oraz hierarchię ekosystemów naturalnych. Dlatego też monitorowanie tego procesu przez naukowców i leśników jest ważne dla zachowania równowagi w przyrodzie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cielić się w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czaty
sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.
- czworak, czworak, fierling
nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.
- chatka
gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.
- czernica, czernica (Aythya fuligula L.)
gatunek z rodziny kaczek należący do grążyc, Kaczor (w szacie godowej) czarny z białym brzuchem i lusterkami, na głowie ma zwisający czub z długich, wąskich piórek; kaczka (...)
- cwał
sposób szybkiego poruszania się zwierzyny płowej.
- chrapy
nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.
- choroba Banga, choroba Banga, bruceloza
choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.