Definicja hasła: ciołek
- ciołek
roczny samiec żubra, łosia, jelenia lub daniela.
Ciołek to roczny samiec żubra, łosia, jelenia lub daniela. Jest to określenie używane w kontekście łowieckim, aby opisać młodego samca tych gatunków zwierząt. Ciołki charakteryzują się mniejszymi rozmiarami oraz porożem niż dorosłe samce. W terminologii łowieckiej ciołki są często obiektem polowań, ponieważ są bardziej aktywne i łatwiej dostrzegalne niż ich dorosłe odpowiedniki.
Ciołki aktywnie poszukują pożywienia głównie w porze wieczornej i nocnej, żywiąc się głównie trawą, liśćmi i innymi roślinami. Dodatkowo, są znane z agresywnego zachowania wobec innych samców tego samego gatunku, co może prowadzić do walk o terytorium lub partnerkę.
W ekosystemie ciołki odgrywają istotną rolę poprzez wpływ na populacje innych gatunków zwierząt oraz na strukturę populacji swojego własnego gatunku. Ich obecność może spowodować konkurencję o partnerki i terytoria z dorosłymi samcami.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciołek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cielić się
o samicach żubra, łosia, jelenia i daniela: rodzić młode.
- chrapy
nozdrza jelenia, łosia, daniela, muflona, sarny i kozicy.
- czochrać się
o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.
- cieki, cieki, zgrzebła
nogi ptaków z rzędu kuraków.
- combrownik
lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.
- czyszczenie broni
bardzo ważny zabieg, polegający na usunięciu z przewodów luf bardzo szkodliwych osadów po strzale oraz wody i kurzu z zewnętrznej strony broni po polowaniu. Po wyczyszczeniu specjalnymi (...)
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.
- ciężary łowieckie
w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w (...)
- ciec, ciec, cieknąć
o kurakach: uchodzić pieszo bezszelestnie.