Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: czas ochronny

czas ochronny

okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.

Czas ochronny to okres, w którym na mocy ustawy zabrania się polowania na określony gatunek zwierzyny łownej. Jest to kluczowy czas dla zapewnienia ochrony zwierząt podczas ich rozrodu i wychowywania młodych. Celem czasu ochronnego jest utrzymanie równowagi ekologicznej poprzez umożliwienie populacjom zwierząt zachowania odpowiednich poziomów liczebności. Okres ten odpowiada głównie fazie rozrodczej i opieki nad potomstwem, która ułatwia przetrwanie młodych osobników oraz pozwala na regenerację populacji.

Czas ochronny podlega regulacjom ustawowym państwa, które mogą różnić się w zależności od regionu oraz konkretnego gatunku zwierzyny łownej. Niektóre gatunki mogą być objęte dłuższym okresem ochronnym niż inne, a przepisy dotyczące czasu ochronnego mogą również być bardziej restrykcyjne w niektórych obszarach. Zatem ważne jest, aby myśliwi posiadali pełną wiedzę na temat obowiązujących przepisów odnośnie czasu ochronnego, aby uniknąć naruszenia prawa.

Podczas czasu ochronnego, zwierzęta są szczególnie narażone na stres oraz uszkodzenia, a także mają trudności z przeżyciem bez wsparcia rodziców. Dlatego też polowanie w tym okresie może negatywnie wpływać na populację danego gatunku i prowadzić do poważnych konsekwencji. Z tego powodu kontrola i przestrzeganie przepisów dotyczących czasu ochronnego ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia trwałości populacji zwierzyny łownej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj czas ochronny w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa, Cesarskie Towarzystwo Prawidłowego Myślistwa (oddział warszawski)

ideowa organizacja łowiecka powstała w kwietniu 1889 r. w Warszawie (zob. historia łowiectwa w Polsce oraz (...)

czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)

ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. (...)

cel

punkt, do którego mierzy się i strzela.

czas łojny

okres przed rują, gdy samce wykazują najlepszą kondycję fizyczną.

caniductores, caniductores, psiarze

służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.

czatować

śledzić, czekać w ukryciu na przyjście zwierzyny.

chatka

gniazdo piżmaka zbudowane wśród trzcin i szuwarów z twarde] roślinności wodnej.

combrownik

lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.

chrostówka

używana dawniej, zwłaszcza na polowaniach z chartami, mała, ale bardzo donośna trąbka myśliwska.

celowanie

zgrywanie w jedną linię oka, celownika i celu.