Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: Conseil International de la Chasse

Conseil International de la Chasse

międzynarodowa organizacja łowiecka z siedzibą w Paryżu.

Conseil International de la Chasse (CIC) to międzynarodowa organizacja łowiecka z siedzibą w Paryżu. Założona w 1933 roku, jest jedną z najstarszych i najbardziej wpływowych organizacji łowieckich na świecie. Jej celem jest promowanie i ochrona tradycyjnych sportów łowieckich oraz troska o przyrodę i jej zasoby. CIC koncentruje się również na edukacji, badaniach naukowych, konserwacji i ochronie dzikich zwierząt oraz ich środowiska naturalnego. Liczy ponad 100 członków z różnych krajów świata, skupiając państwa członkowskie, organizacje pozarządowe, instytucje akademickie i inne podmioty związane z polowaniem.

Organizacja posiada biura regionalne w Afryce, Ameryce Południowej, Azji i Europie. Ponadto prowadzi programy edukacyjne dla młodych myśliwych mające na celu lepsze zrozumienie polowań oraz ich odpowiedzialności wobec przyrody. Jest aktywnym członkiem Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) oraz członkiem-założycielem Międzynarodowej Rady Ochrony Przyrody (IPCN). Współpracuje także z innymi międzynarodowymi organizacjami łowieckimi, takimi jak Europejska Federacja Myśliwych (FACE), aby promować dobre praktyki łowieckie na całym świecie.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj Conseil International de la Chasse w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

ciecieruk

gwarowe, młody cietrzew kogut.

czapliniec

miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.

czas łojny

okres przed rują, gdy samce wykazują najlepszą kondycję fizyczną.

cieki, cieki, zgrzebła

nogi ptaków z rzędu kuraków.

chody psa

sposób poruszania się psa myśliwskiego podczas pracy w terenie.

choroba Banga, choroba Banga, bruceloza

choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.

ciche pędzenie

naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).

ciągnąć

1) o ptakach wędrownych lecących wiosną na północ a w jesieni na południe;
2) o słonkach w czasie lotu tokowego.

chłodzić się

o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.

comber

część lędźwiowa grzbietu dziczyzny, np. samy, dzika, zająca.