Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ciągnięcie

ciągnięcie

powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,

Ciągnięcie to technika polowania, polegająca na powolnym poruszaniu się w celu odłowienia zwierzyny płowej, takiej jak żubry, muflony, jelenie i daniele. Ta metoda wykorzystuje naturalne instynkty zwierząt do przemieszczania się w grupach, przy czym myśliwi ustawiają się w szerokim kołem wokół zwierzyny i powoli zbliżają się do niej. Celem ciągnięcia jest sprawienie, by zwierzyna czuła się bezpiecznie i nie uciekała. Aby osiągnąć sukces, myśliwi muszą być bardzo cisi, unikać hałasu oraz innych czynników, które mogłyby spowodować ucieczkę zwierzyny. Dodatkowo mogą używać specjalnych urządzeń do odstraszania ptaków lub innych zwierząt, które mogłyby spłoszyć zwierzynę.

Ciągnięcie może być trudne i czasochłonne, jednak skutecznie stosowane może okazać się skuteczną metodą polowania. Jest szczególnie efektywne w przypadku dużych grup zwierzyny płowej, na przykład żubrów czy muflonów. Metoda ta wymaga cierpliwości oraz umiejętności skutecznego zapewnienia bezpieczeństwa i komfortu zwierzętom łownym podczas polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciągnięcie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

cieszynka

małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.

czysty strzał

strzał kładący Zwierzynę w ogniu.

ciecier

gwarowe, cietrzew kogut.

czapliniec

miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.

cuch

węch psa myśliwskiego.

czaty

sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.

caniductores, caniductores, psiarze

służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.

ciecieruk

gwarowe, młody cietrzew kogut.

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.