Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ciągnięcie

ciągnięcie

powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,

Ciągnięcie to technika polowania, polegająca na powolnym poruszaniu się w celu odłowienia zwierzyny płowej, takiej jak żubry, muflony, jelenie i daniele. Ta metoda wykorzystuje naturalne instynkty zwierząt do przemieszczania się w grupach, przy czym myśliwi ustawiają się w szerokim kołem wokół zwierzyny i powoli zbliżają się do niej. Celem ciągnięcia jest sprawienie, by zwierzyna czuła się bezpiecznie i nie uciekała. Aby osiągnąć sukces, myśliwi muszą być bardzo cisi, unikać hałasu oraz innych czynników, które mogłyby spowodować ucieczkę zwierzyny. Dodatkowo mogą używać specjalnych urządzeń do odstraszania ptaków lub innych zwierząt, które mogłyby spłoszyć zwierzynę.

Ciągnięcie może być trudne i czasochłonne, jednak skutecznie stosowane może okazać się skuteczną metodą polowania. Jest szczególnie efektywne w przypadku dużych grup zwierzyny płowej, na przykład żubrów czy muflonów. Metoda ta wymaga cierpliwości oraz umiejętności skutecznego zapewnienia bezpieczeństwa i komfortu zwierzętom łownym podczas polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciągnięcie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

czatownia

obudowane naziemne stanowisko myśliwskie przeznaczone głównie do polowania na wilki i lisy przy przynęcie.

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

chwytacz

osoba wybierająca zwierzynę z sieci podczas odłowów.

chruściel derkacz

inaczej derkacz.

czyhitanie

inaczej szlifowanie.

ciągi słonek

wiosenne loty tokowe słonek odbywane wieczorem po zachodzie słońca, rzadziej o świcie.

cień

inaczej bałwan.

czemchanie

wycieranie przez jeleniowate poroża ze scypulu (o drzewa lub krzewy).

ciche pędzenie

naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.