Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ciągnięcie

ciągnięcie

powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,

Ciągnięcie to technika polowania, polegająca na powolnym poruszaniu się w celu odłowienia zwierzyny płowej, takiej jak żubry, muflony, jelenie i daniele. Ta metoda wykorzystuje naturalne instynkty zwierząt do przemieszczania się w grupach, przy czym myśliwi ustawiają się w szerokim kołem wokół zwierzyny i powoli zbliżają się do niej. Celem ciągnięcia jest sprawienie, by zwierzyna czuła się bezpiecznie i nie uciekała. Aby osiągnąć sukces, myśliwi muszą być bardzo cisi, unikać hałasu oraz innych czynników, które mogłyby spowodować ucieczkę zwierzyny. Dodatkowo mogą używać specjalnych urządzeń do odstraszania ptaków lub innych zwierząt, które mogłyby spłoszyć zwierzynę.

Ciągnięcie może być trudne i czasochłonne, jednak skutecznie stosowane może okazać się skuteczną metodą polowania. Jest szczególnie efektywne w przypadku dużych grup zwierzyny płowej, na przykład żubrów czy muflonów. Metoda ta wymaga cierpliwości oraz umiejętności skutecznego zapewnienia bezpieczeństwa i komfortu zwierzętom łownym podczas polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciągnięcie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

cień

inaczej bałwan.

ciąg

1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.

czółenko

część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

ciota

stara łania.

chłyst

młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.

czerta

dawny sposób polowania na dziki. Polegał na otaczaniu bogatego w dziki kompleksu leśnego przez 800 do 1000 naganiaczy. Otaczali oni koliście linię złożoną z dwunastu myśliwych. Przed (...)

czterodwudziestak

jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).

cuch

węch psa myśliwskiego.

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.