Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: ciągnięcie

ciągnięcie

powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,

Ciągnięcie to technika polowania, polegająca na powolnym poruszaniu się w celu odłowienia zwierzyny płowej, takiej jak żubry, muflony, jelenie i daniele. Ta metoda wykorzystuje naturalne instynkty zwierząt do przemieszczania się w grupach, przy czym myśliwi ustawiają się w szerokim kołem wokół zwierzyny i powoli zbliżają się do niej. Celem ciągnięcia jest sprawienie, by zwierzyna czuła się bezpiecznie i nie uciekała. Aby osiągnąć sukces, myśliwi muszą być bardzo cisi, unikać hałasu oraz innych czynników, które mogłyby spowodować ucieczkę zwierzyny. Dodatkowo mogą używać specjalnych urządzeń do odstraszania ptaków lub innych zwierząt, które mogłyby spłoszyć zwierzynę.

Ciągnięcie może być trudne i czasochłonne, jednak skutecznie stosowane może okazać się skuteczną metodą polowania. Jest szczególnie efektywne w przypadku dużych grup zwierzyny płowej, na przykład żubrów czy muflonów. Metoda ta wymaga cierpliwości oraz umiejętności skutecznego zapewnienia bezpieczeństwa i komfortu zwierzętom łownym podczas polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj ciągnięcie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

chybiać

nie trafiać zwierzyny, strzelać bezskutecznie.

cielna

o żubrzycy, łoszy, łani: nosząca płód.

czysty strzał

strzał kładący Zwierzynę w ogniu.

chłyst

młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.

czapliniec

miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.

chrzest myśliwski

ceremonia pomazania myśliwego farbą z pierwszej strzelonej przez niego sztuki danego gatunku. Myśliwy klęka na lewe kolano, lewą rękę trzyma na broni, a prawą na tuszy zwierza. Łowczy (...)

ciota

stara łania.

caniductores, caniductores, psiarze

służebnicy książęcy, którzy wodzili psy myśliwskie.

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.

cielę

młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).