Definicja hasła: cyraneczka
- cyraneczka, cyraneczka (Anas crecca L.)
najmniejsza z krajowych kaczek należąca do kaczek właściwych (pływających). Kaczor cyraneczki (w szacie godowej) pięknie ubarwiony z zielonogranatowym lusterkiem, kaczka szarobrązowa. Długość ciała 34-37 cm, ciężar kaczora 250-440 g, a kaczek 250-370 g. Cyraneczka składa w okresie maj - czerwiec 8-10 jaj i wysiaduje je przez 21-23 .dni. Młode są zagniazdownikami. Cyraneczka przylatuje do Polski w marcu-kwietniu, odlatuje w październiku-listopadzie. Na cyraneczki poluje się jak na wszystkie kaczki.
Cyraneczka (Anas crecca) – najmniejsza z krajowych kaczek, należąca do rodziny kaczek właściwych. Kaczor charakteryzuje się pięknym ubarwieniem z zielonogranatowym lusterkiem, natomiast samica jest szarobrązowa. Długość ciała wynosi od 34 do 37 cm, a ciężar kaczora wynosi od 250 do 440 g, zaś samicy od 250 do 370 g. W okresie od maja do czerwca cyraneczka składa 8-10 jaj, które wysiaduje przez 21-23 dni. Młode są zagniazdownikami. Ptak ten przylatuje do Polski w marcu-kwietniu i odlatuje w październiku-listopadzie.
Cyraneczka bytuje na obszarach takich jak łąki, pastwiska i pola uprawne, gdzie zbiera owady i rośliny. W porze letniej można ją spotkać na łąkach i pastwiskach, zaś w porze zimowej na stawach i rzekach. Ze względu na jej aktywność oraz czujność, polowanie na cyraneczkę jest trudne. Ptak ten jest przedmiotem polowań łowieckich tak samo jak inne kaczki.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cyraneczka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czapliniec
miejsce licznego gniazdowania czapli. W czaplińcu czaple siwe podlegają całkowitej ochronie.
- cewki
kończyny sarny
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.
- czworak, czworak, fierling
nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.
- chałupa
legowisko zająca w śniegu.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- chłyst
młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.
- ciąć
o dziku: atakować szablami myśliwego lub psa.