Definicja hasła: chruściel derkacz
- chruściel derkacz
inaczej derkacz.
Chruściel derkacz, inaczej derkacz, jest ptakiem należącym do rzędu chruścieli. Posiada brązowe upierzenie z ciemniejszymi plamami na brzuchu, a samce charakteryzują się popielatą pierśią i szyją. Dorosłe osobniki osiągają długość ciała około 28 cm, przy rozpiętości skrzydeł wynoszącej 40-43 cm. Ptak ten zamieszkuje pola i łąki, gdzie odżywia się owadami, ślimakami i nasionami. Przylatuje na tereny lęgowe w maju, zaś odlatuje w okresie sierpień-październik.
W okresie godowym (maj-lipiec) samce chruściela derkacza odzywają się charakterystycznym derr-derr, co stanowi podstawę dla nadania mu nazwy. Samica składa zniesienie liczące od 8 do 11 jaj, które są wysiadywane przez około 19-21 dni. Pisklęta są zagniazdownikami, co oznacza, że po wykluciu z jajek szybko opuszczają gniazdo i samodzielnie zdobywają pożywienie.
Chruściel derkacz jest często spotykanym ptakiem w Polsce. Jest to gatunek bardzo aktywny i lubi przebywać w towarzystwie innych ptaków. Z reguły można go napotkać na polach i łąkach, gdzie czasem można usłyszeć jego charakterystyczne derr-derr. Jego piękne upierzenie oraz interesujący zwyczaj godowy czynią go obiektem zainteresowania dla miłośników przyrody oraz obserwatorów ptaków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj chruściel derkacz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czternastak
jeleń byk noszący poroże posiadające po siedem odnóg na każdej tyce (czternastal regularny) lub na jednej z tyk (czternastak nieregularny).
- CIC
Conseil International de la Chasse.
- cielę
młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).
- czas ochronny
okres, w którym na mocy ustawy nie wolno polować na dany gatunek zwierzyny łownej; przeważnie obejmuje on czas rozrodu i wychowywania młodych.
- chycać
o zającu i samie: poruszać się wolnymi skokami.
- czujny
o ostrożnej zwierzynie.
- cielna
o żubrzycy, łoszy, łani: nosząca płód.
- ciągnięcie
powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,
- czworak, czworak, fierling
nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.