Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: charkot

charkot

głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.

Charkot jest to specyficzny dźwięk wydawany przez wilka goniącego zwierzynę. Jest to głos podobny do szczekania, lecz o wiele głośniejszy i bardziej donośny. Wilki używają charkotu, aby ostrzec inne jednostki stada o swojej obecności, zaznaczyć swoje terytorium oraz komunikować się między sobą podczas polowania. Dźwięk ten może być wydawany zarówno przez samce, jak i samice wilka, a także przez całe stado. Charkot może być słyszany na znaczną odległość, czasem nawet do kilku kilometrów.

Oprócz funkcji komunikacyjnych i terytorialnych, charkot może być także wykorzystywany do okazywania agresji wobec innych wilków lub zwierząt. Ze względu na swoją donośność i charakterystyczny ton, charkot jest uznawany za jeden z najbardziej charakterystycznych dźwięków wilka oraz symbol siły i mocy. W kulturze łowieckiej odgrywa on istotną rolę, umożliwiając myśliwym lepsze rozpoznawanie obecności wilków w okolicy.

Z uwagi na swoje specyficzne cechy acoustyczne oraz kontekst społeczny, charkot stanowi istotne źródło informacji dla naukowców zajmujących się zachowaniem wilków oraz leśników monitorujących populacje tych drapieżników.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj charkot w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

chody psa

sposób poruszania się psa myśliwskiego podczas pracy w terenie.

CIC

Conseil International de la Chasse.

chrostówka

używana dawniej, zwłaszcza na polowaniach z chartami, mała, ale bardzo donośna trąbka myśliwska.

cukrować

o psach gończych: podczas gonienia wydawać głos przyjemny dla ucha myśliwego.

czaple, czaple (Ardeidae)

rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie (...)

czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)

ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. (...)

cuch

węch psa myśliwskiego.

chwatny

inaczej bierny.

combrownik

lekceważące określenie myśliwego, polującego wyłącznie w celu zdobycia dziczyzny.

chłyst

młody jeleń (byczek) przebywający w okresie rykowiska w pobliżu chmary, odpędzany przez stadnego byka.