Definicja hasła: cewka
- cewka
noga samy.
Cewka to element wyposażenia łowieckiego służący do trzymania broni. Jest to metalowa rura przymocowana do dolnej części lufy, mająca na celu umożliwienie trzymania broni w pozycji pionowej. Cewka może być wykonana z różnych materiałów, takich jak stal, aluminium lub tworzywo sztuczne.
Jej główną funkcją jest umożliwienie precyzyjnego strzelania poprzez utrzymanie broni w stabilnej pozycji oraz zapobieganie drganiom działającym na nią. Dodatkowo cewka może być wykorzystywana do celowania i ustawiania ostrości celu.
Ponadto cewka może pełnić rolę uchwytu do noszenia broni na plecach bądź biodrach, co jest szczególnie przydatne dla myśliwych przemieszczających się na duże odległości.
Często cewkę można uzupełnić o dodatkowe akcesoria, takie jak chwyty lub osłony, mające na celu zwiększenie komfortu i bezpieczeństwa podczas użytkowania broni.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj cewka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- cewki
kończyny sarny
- ciężary łowieckie
w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w (...)
- ciąg
1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.
- chyb, chyb, pióra
długie i sztywne włosy wyrastające na grzbiecie dzika i łosia, które w podnieceniu zwierz stroszy (stawia).
- cielna
o żubrzycy, łoszy, łani: nosząca płód.
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.
- czterodwudziestak
jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).
- czernienie luf, czernienie luf, brunirowanie, oksydowanie
wytwarzanie na metalowych częściach broni powłoki ochronnej zabezpieczającej przed rdzą, Polega to na sztucznym wywoływaniu rdzy (przez działanie kwasami, a następnie zaprawianiu olejem i (...)
- conductus ferinae
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.