Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: conductus

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

Conductus – jeden z obowiązków ciężarów łowieckich prawa książęcego, którego celem było dostarczanie i utrzymywanie odpowiednich środków transportu dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania. Konieczność ta była narzucana mieszkańcom określonego regionu, włączając w to zarówno wioski i miasta, jak i również ziemian oraz rycerzy. Conductus był często wykorzystywany do ustanowienia władzy przez książąt nad danym terytorium i odgrywał ważną rolę w systemie feudalnym. Mieszkańcy zobowiązani byli dostarczyć księciu oraz jego strzelcom łodzie lub inne środki transportu niezbędne do dotarcia na miejsce polowania oraz zapewnić im pożywienie i noclegi przez czas trwania polowania. Dodatkowo mieli także zapewnić księciu oraz jego strzelcom środki powrotu do ich domów po zakończeniu polowania. Conductus stanowił istotny element prawa książęcego, pomagając utrzymać władzę nad konkretnym obszarem, a także gwarantując szacunek dla praw rządzących i wsparcie ze strony mieszkańców.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj conductus w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

chmara

stado żubrów, jeleni, danieli lub łosi.

chruściel derkacz

inaczej derkacz.

czemchanie

wycieranie przez jeleniowate poroża ze scypulu (o drzewa lub krzewy).

charkot

głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.

chrap

charakterystyczny głos wydawany przez łosia byka w czasie bukowiska.

choroba motylicza, choroba motylicza, motylica

choroba wywoływana przez przywry. Najczęstsza, to motylica wątrobowa (fasciola hepatica). Posiada bardzo skomplikowany cykl rozwojowy z błotniarką moczarową jako żywicielem pośrednim. (...)

ciecier

gwarowe, cietrzew kogut.

cielę

młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).

czworak, czworak, fierling

nietypowa broń myśliwska (łamana) posiadająca cztery lufy, przeważnie dwie kulowe i dwie śrutowe.

czarnuch

gwarowe określenie dzika.