Definicja hasła: conductus
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
Conductus – jeden z obowiązków ciężarów łowieckich prawa książęcego, którego celem było dostarczanie i utrzymywanie odpowiednich środków transportu dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania. Konieczność ta była narzucana mieszkańcom określonego regionu, włączając w to zarówno wioski i miasta, jak i również ziemian oraz rycerzy. Conductus był często wykorzystywany do ustanowienia władzy przez książąt nad danym terytorium i odgrywał ważną rolę w systemie feudalnym. Mieszkańcy zobowiązani byli dostarczyć księciu oraz jego strzelcom łodzie lub inne środki transportu niezbędne do dotarcia na miejsce polowania oraz zapewnić im pożywienie i noclegi przez czas trwania polowania. Dodatkowo mieli także zapewnić księciu oraz jego strzelcom środki powrotu do ich domów po zakończeniu polowania. Conductus stanowił istotny element prawa książęcego, pomagając utrzymać władzę nad konkretnym obszarem, a także gwarantując szacunek dla praw rządzących i wsparcie ze strony mieszkańców.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj conductus w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- czterodwudziestak
jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).
- ciąg
1) nazwa gwintu w gwintowanej broni myśliwskiej;
2) przelot dzikich kaczek lub gęsi wieczorem na żerowiska i rano na wodę, wykorzystywane przez myśliwych na polowaniu.
- czatownia
obudowane naziemne stanowisko myśliwskie przeznaczone głównie do polowania na wilki i lisy przy przynęcie.
- charkot
głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.
- chata
gniazdo bobra zbudowane z gałęzi.
- czternastak
jeleń byk noszący poroże posiadające po siedem odnóg na każdej tyce (czternastal regularny) lub na jednej z tyk (czternastak nieregularny).
- czapla siwa, czapla siwa (Ardca cincrea L.)
ptak z rodziny czapli o długiej szyi, którą charakterystycznie wygina w locie. Wierzch ciała popielaty, spód biały, lotki dłoni czarne. Długość 90 cm, rozpiętość skrzydeł 160-170 cm. (...)
- cofny
wyżeł dający się łatwo odwołać.
- ciągnięcie
powolne poruszanie się, wędrowanie żubrów, zwierzyny płowej, muflonów,
- czochrać się
o jeleniach i dzikach: wycierać się o drzewa.