Definicja hasła: conductus
- conductus, conductus, przewód łowiecki
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.
Conductus – jeden z obowiązków ciężarów łowieckich prawa książęcego, którego celem było dostarczanie i utrzymywanie odpowiednich środków transportu dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania. Konieczność ta była narzucana mieszkańcom określonego regionu, włączając w to zarówno wioski i miasta, jak i również ziemian oraz rycerzy. Conductus był często wykorzystywany do ustanowienia władzy przez książąt nad danym terytorium i odgrywał ważną rolę w systemie feudalnym. Mieszkańcy zobowiązani byli dostarczyć księciu oraz jego strzelcom łodzie lub inne środki transportu niezbędne do dotarcia na miejsce polowania oraz zapewnić im pożywienie i noclegi przez czas trwania polowania. Dodatkowo mieli także zapewnić księciu oraz jego strzelcom środki powrotu do ich domów po zakończeniu polowania. Conductus stanowił istotny element prawa książęcego, pomagając utrzymać władzę nad konkretnym obszarem, a także gwarantując szacunek dla praw rządzących i wsparcie ze strony mieszkańców.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj conductus w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę C
- chrzest myśliwski
ceremonia pomazania myśliwego farbą z pierwszej strzelonej przez niego sztuki danego gatunku. Myśliwy klęka na lewe kolano, lewą rękę trzyma na broni, a prawą na tuszy zwierza. Łowczy (...)
- ciężary łowieckie
w dawnej Polsce świadczenia ponoszone przez ogół ludności na rzecz księcia w związku z posiadaniem przez niego monopolu łowieckiego (regale łowieckie). Część tych świadczeń płacono w (...)
- czaty
sposób polowania polegąjący na czatowaniu w czatowni, na ambonie, na przestryku lub przy norze.
- ciche pędzenie
naganianie zwierzyny przy pomocy 2-4 naganiaczy cicho przechodzących przez miot. Stosowane podczas polowań na samy i jelenie (zwierzyna powoli opuszcza miot).
- cewki
kończyny sarny
- Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich
pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)
- chłodzić się
o zwierzynie: kąpać się w babrzysku.
- ciąć
o dziku: atakować szablami myśliwego lub psa.
- czółenko
część łącząca lufę z kolbą w myśliwskiej broni łamanej
- cieszynka
małokalibrowa broń gwintowana z XVII w. używana do polowań na ptaki i drobną zwierzynę.