Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: conductus

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

Conductus – jeden z obowiązków ciężarów łowieckich prawa książęcego, którego celem było dostarczanie i utrzymywanie odpowiednich środków transportu dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania. Konieczność ta była narzucana mieszkańcom określonego regionu, włączając w to zarówno wioski i miasta, jak i również ziemian oraz rycerzy. Conductus był często wykorzystywany do ustanowienia władzy przez książąt nad danym terytorium i odgrywał ważną rolę w systemie feudalnym. Mieszkańcy zobowiązani byli dostarczyć księciu oraz jego strzelcom łodzie lub inne środki transportu niezbędne do dotarcia na miejsce polowania oraz zapewnić im pożywienie i noclegi przez czas trwania polowania. Dodatkowo mieli także zapewnić księciu oraz jego strzelcom środki powrotu do ich domów po zakończeniu polowania. Conductus stanowił istotny element prawa książęcego, pomagając utrzymać władzę nad konkretnym obszarem, a także gwarantując szacunek dla praw rządzących i wsparcie ze strony mieszkańców.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj conductus w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

cień

inaczej bałwan.

CIC

Conseil International de la Chasse.

czatować

śledzić, czekać w ukryciu na przyjście zwierzyny.

ciecieruk

gwarowe, młody cietrzew kogut.

cherlawy

wynędzniały zwierz nie nadający się do hodowli.

czaple, czaple (Ardeidae)

rodzina ptaków z rzędu brodzących. Mają długi dziób (ostro zakończony), szyję, skok i palce długie. Dobrze chodzą i pływają. W locie charakterystycznie wyginają szyję w kształcie (...)

cyranka, cyranka (Anas querquedula L.)

ptak z rodziny kaczek należący do kaczek właściwych (pływających). Kaczor (w szacie godowej) barwnie upierzony z zielonym lusterkiem. Kaczka brunatna. Długość ciała 36-40 cm, ciężar (...)

czyścić

inaczej trzebić.

czterodwudziestak

jeleń byk noszący poroże posiadające po dwanaście odnóg na każdej tyce (cz. regularny) lub na jednej z tyk (cz. nieregularny).

conductus ferinae

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku odwożenia ubitej zwierzyny, poszukiwaniu postrzałków oraz wożeniu namiotów książęcych podczas polowania.