Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: conductus

conductus, conductus, przewód łowiecki

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na dostarczaniu i utrzymywaniu podwód dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania.

Conductus – jeden z obowiązków ciężarów łowieckich prawa książęcego, którego celem było dostarczanie i utrzymywanie odpowiednich środków transportu dla księcia, jego strzelców i dworu podczas polowania. Konieczność ta była narzucana mieszkańcom określonego regionu, włączając w to zarówno wioski i miasta, jak i również ziemian oraz rycerzy. Conductus był często wykorzystywany do ustanowienia władzy przez książąt nad danym terytorium i odgrywał ważną rolę w systemie feudalnym. Mieszkańcy zobowiązani byli dostarczyć księciu oraz jego strzelcom łodzie lub inne środki transportu niezbędne do dotarcia na miejsce polowania oraz zapewnić im pożywienie i noclegi przez czas trwania polowania. Dodatkowo mieli także zapewnić księciu oraz jego strzelcom środki powrotu do ich domów po zakończeniu polowania. Conductus stanowił istotny element prawa książęcego, pomagając utrzymać władzę nad konkretnym obszarem, a także gwarantując szacunek dla praw rządzących i wsparcie ze strony mieszkańców.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj conductus w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę C

zobacz pełną listę haseł

CIC

Conseil International de la Chasse.

Centralny Związek Polskich Stowarzyszeń Łowieckich

pierwsza ogólnokrajowa organizacja łowiectwa polskiego powstała 9 lipca 1923 r. w Warszawie. Na zjeździe organizacyjnym obecne były: Galicyjskie Towarzystwo Łowieckie, Polskie Towarzystwo (...)

choroba Banga, choroba Banga, bruceloza

choroba wywoływana przez bakterie z grupy brucella; atakuje większość zwierząt łownych. Zwalczanie jest bardzo trudne.

cofny

wyżeł dający się łatwo odwołać.

chwost

ogon muflona.

chałupa

legowisko zająca w śniegu.

chrapanie

charakterystyczny glos wydawany przez słonkę w czasie lotu tokowego (ciągu).

charkot

głos wydawany przez wilka goniącego zwierzynę.

cielę

młody żubr, łoś, jeleń i daniel (w pierwszym roku życia).

czok

zwężenie części wylotowej lufy śrutowej, mającej na celu zwiększenie pokrycia. Produkowane, są lufy o 1/4, 1/2, 3/4 i pełnych czokach; przeważnie prawa lufa ma półczok, lewa pełny (...)