Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dwustronnie koronny

dwustronnie koronny

jeleń byk noszący wieniec, którego obie tyki zakończone są koronami.

Dwustronnie koronny jeleń byk to określenie odnoszące się do jelenia byka noszącego wieniec, którego obie tyki są zakończone koronami. Jest to rzadki rodzaj jelenia, uważany za szczególnie szczęśliwy ze względu na swoje unikalne cechy. Wieniec tworzony przez rogi składa się z kilku lub więcej rogów połączonych ze sobą w formie okręgu. Rogi mogą różnić się długością, grubością i kształtem. Charakterystyczne dla tego gatunku jelenia byka są korony na rogach, zazwyczaj wykonane z drewna lub metalu o różnych kształtach i rozmiarach, czasem ozdobione rzeźbionymi ornamentami. Dwustronnie koronny jeleń byk jest ceniony przez myśliwych i miłośników łowiectwa jako symbol szczególnego powodzenia i szacunku dla natury. Stanowi również popularny motyw dekoracyjny w domach i ogrodach.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dwustronnie koronny w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dubeltówka

śrutowa broń myśliwska o dwóch lufach ułożonych poziomo obok siebie.

daniel, daniel (Dama dama L.)

gatunek z rodzimy jeleniowatych. Długość ciała 1,30-1,60 m., wysokość w barku ok. 1,10 m. Ciężar byka do 80 kg, łani do 50 kg. Suknia latem jasnobrązowa biało nakrapiana, zimą (...)

derkanie

głos wydawany przez derkacza.

dwulufka

zob. dubeltówka.

dzwonić strychulcem

o psie myśliwskim, machać ogonem

dopasowanie broni

dostosowanie kolby, jej długości, grubości i awantażu oraz ciężaru i kalibru broni do budowy anatomicznej myśliwego.

dymorfizm płciowy

zróżnicowanie m.in. szaty zewnętrznej osobników różnej płci tego samego gatunku.

dzik, dzik (Sus scrofa L.)

ssak z rodziny świniowatych. Długość ciała do 155 cm, wysokość barku do 120 cm, ciężar do 300 kg lub nawet więcej. Ubarwienie dz. wykazuje dużą zmienność w zależności od wieku i (...)

drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)

rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)

degeneracja

tracenie przez zwierzę cech właściwych normalnie rozwiniętemu osobnikowi danego gatunku.