Definicja hasła: degeneracja dziedziczna
- degeneracja dziedziczna
degeneracja będąca wynikiem zmian dotychczasowego układu genów pod wpływem niekorzystnych czynników.
Degeneracja dziedziczna to proces, który występuje w organizmie pod wpływem niekorzystnych czynników środowiskowych, co prowadzi do zmiany układu genów i powstania nowych cech lub zaburzeń. Skutki degeneracji dziedzicznej mogą objawiać się poprzez różne modyfikacje fizyczne, takie jak deformacje twarzy czy skrócenie kończyn, a także mogą powodować zaburzenia neurologiczne, takie jak upośledzenie umysłowe czy choroby psychiczne. Ponadto degeneracja dziedziczna może również dotyczyć problemów ze słuchem i wzrokiem oraz chorób serca i układu krążenia.
Ważnym aspektem degeneracji dziedzicznej jest możliwość jej przekazywania z pokolenia na pokolenie oraz możliwość jej wywołania przez czynniki środowiskowe takie jak promieniowanie czy substancje chemiczne. Dlatego też istotną rolę odgrywa regularne monitorowanie osób będących nosicielami tych cech przez lekarza w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się tego rodzaju chorób. Działania profilaktyczne mogą mieć kluczowe znaczenie w zapobieganiu skutkom degeneracji dziedzicznej dla zdrowia populacji oraz dla przyszłych pokoleń.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj degeneracja dziedziczna w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- defilator
o zwierzęciu przesuwającym się równolegle przed linią myśliwych.
- długodzioba
popularna wśród myśliwych nazwa słonki.
- dzierżawca, dzierżawca (obwodu łowieckiego)
kolo łowieckie lub inny organ wykonujący czynności łowieckie w obwodzie na podstawie umowy o dzierżawę.
- dobry
o zwierzynie mocnej, dorodnej.
- Darne
francuski rusznikarz, który w 1895 r. skonstruował strzelbę ze stałą lufą i automatycznie przesuwającym się zamkiem. Dubeltówki tego typu (bardzo popularne we Francji) nadal są (...)
- dziczeć
o zwierzętach oswojonych, które ponownie zaczynają odczuwać lęk przed człowiekiem.
- drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)
rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)
- dziczek
mały dzik (warchlak).
- dwulufka
zob. dubeltówka.
- dołek strzelecki
miejsce pod obojczykiem, w które wstawia się stopkę broni podczas strzelania.