Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: degeneracja dziedziczna

degeneracja dziedziczna

degeneracja będąca wynikiem zmian dotychczasowego układu genów pod wpływem niekorzystnych czynników.

Degeneracja dziedziczna to proces, który występuje w organizmie pod wpływem niekorzystnych czynników środowiskowych, co prowadzi do zmiany układu genów i powstania nowych cech lub zaburzeń. Skutki degeneracji dziedzicznej mogą objawiać się poprzez różne modyfikacje fizyczne, takie jak deformacje twarzy czy skrócenie kończyn, a także mogą powodować zaburzenia neurologiczne, takie jak upośledzenie umysłowe czy choroby psychiczne. Ponadto degeneracja dziedziczna może również dotyczyć problemów ze słuchem i wzrokiem oraz chorób serca i układu krążenia.

Ważnym aspektem degeneracji dziedzicznej jest możliwość jej przekazywania z pokolenia na pokolenie oraz możliwość jej wywołania przez czynniki środowiskowe takie jak promieniowanie czy substancje chemiczne. Dlatego też istotną rolę odgrywa regularne monitorowanie osób będących nosicielami tych cech przez lekarza w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się tego rodzaju chorób. Działania profilaktyczne mogą mieć kluczowe znaczenie w zapobieganiu skutkom degeneracji dziedzicznej dla zdrowia populacji oraz dla przyszłych pokoleń.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj degeneracja dziedziczna w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dryling

zob. trójlufka

dwudziestak

jeleń byk noszący wieniec, mający po dziesięć odnóg na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

dwudziestka

śrutowa broń myśliwska kalibru 20mm.

daszek, daszek, posyp

paśnik dla kuropatw lub bażantów: daszek wsparty na słupkach, pod który sypie się ziarno . zimą.

dzikarz

pies używany do polowań na dziki. Z psów rasowych używa się teriery, jamniki, gończe i łajki. Oprócz wymienionych można również używać małych psów nierasowych.

dziczeć

o zwierzętach oswojonych, które ponownie zaczynają odczuwać lęk przed człowiekiem.

dojść

1) o zwierzynie: ujść po strzale, a następnie paść;
2) postrzałka: odszukać, a następnie dostrzelić postrzeloną zwierzynę.

dźwięk główny

inaczej korkowanie.

dołować

o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije poniżej celu.

dziwok

ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).