Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dyndować

dyndować

o wilku, lisie, borsuku i jenocie: biec truchtem.

Dyndowanie jest szczególnym rodzajem biegu wykorzystywanym do polowania na dzikie zwierzęta, takie jak wilki, lisy, borsuki i jenoty. Jest to technika polegająca na truchcie, który charakteryzuje się szybkością i wytrzymałością. Jest to jeden z kluczowych elementów łowiectwa, umożliwiający myśliwemu dotarcie do miejsca, gdzie może obserwować lub upolować dzikie zwierzęta.

Dyndowanie jest szczególnie popularne wśród myśliwych polujących na wilki, lisy, borsuki i jenoty ze względu na ich szybkość, wytrzymałość oraz trudny do osiągnięcia charakter. Ponadto pozwala ono myśliwemu dotrzeć do bardziej ukrytych miejsc, w których często przebywają te dzikie zwierzęta.

Wykonanie tej techniki wymaga od myśliwego znacznej silnej fizycznej kondycji oraz cierpliwości. Musi on być w stanie utrzymać szybkie tempo przez dłuższy czas oraz zachować skupienie, aby uniknąć zakłócania dzikich zwierząt przed osiągnięciem celu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dyndować w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dotrzymać

1) o zwierzynie nie uciekającej i pozwalającej myśliwemu zbliżyć się na odległość strzału;
2) o psie myśliwskim wystawiającym, który stoi do momentu podejścia myśliwego i (...)

dzikarz

pies używany do polowań na dziki. Z psów rasowych używa się teriery, jamniki, gończe i łajki. Oprócz wymienionych można również używać małych psów nierasowych.

dojść postrzałka

odszukać ranną, postrzeloną zwierzynę.

dwulufka

zob. dubeltówka.

Diana

rzymska bogini łowów utożsamiana z grecką Artemidą.

dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik

menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.

degeneracja osobnicza

degeneracja spowodowana przez czynniki środowiskowe (niedziedziczna).

darz bór

pozdrowienie łowieckie, życzenie powodzenia na polowaniu.

dyndować

o wilku, lisie, borsuku i jenocie: biec truchtem.

dwudziestak

jeleń byk noszący wieniec, mający po dziesięć odnóg na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).