Definicja hasła: dyndować
- dyndować
o wilku, lisie, borsuku i jenocie: biec truchtem.
Dyndowanie jest szczególnym rodzajem biegu wykorzystywanym do polowania na dzikie zwierzęta, takie jak wilki, lisy, borsuki i jenoty. Jest to technika polegająca na truchcie, który charakteryzuje się szybkością i wytrzymałością. Jest to jeden z kluczowych elementów łowiectwa, umożliwiający myśliwemu dotarcie do miejsca, gdzie może obserwować lub upolować dzikie zwierzęta.
Dyndowanie jest szczególnie popularne wśród myśliwych polujących na wilki, lisy, borsuki i jenoty ze względu na ich szybkość, wytrzymałość oraz trudny do osiągnięcia charakter. Ponadto pozwala ono myśliwemu dotrzeć do bardziej ukrytych miejsc, w których często przebywają te dzikie zwierzęta.
Wykonanie tej techniki wymaga od myśliwego znacznej silnej fizycznej kondycji oraz cierpliwości. Musi on być w stanie utrzymać szybkie tempo przez dłuższy czas oraz zachować skupienie, aby uniknąć zakłócania dzikich zwierząt przed osiągnięciem celu.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dyndować w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- dzwonić strychulcem
o psie myśliwskim, machać ogonem
- dopasowanie broni
dostosowanie kolby, jej długości, grubości i awantażu oraz ciężaru i kalibru broni do budowy anatomicznej myśliwego.
- doławiać
o psach gończych: gonić zwierzynę po tropie.
- dwunastak
jeleń byk noszący wieniec o sześciu odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).
- dziczeć
o zwierzętach oswojonych, które ponownie zaczynają odczuwać lęk przed człowiekiem.
- damasceńska stal, damasceńska stal, dziwer
rodzaj stali powstałej ze stopu żelaza z węglem, o budowie złożonej z dwu składników strukturalnych, różniących się odpornością na działanie kwasów. Ziarna tych składników lub ich (...)
- drążek
kawałek drewna zaopatrzony na końcach w duże obroże, służący do spinania pary psów myśliwskich.
- dziczek
mały dzik (warchlak).
- dojechać
dojść zwierza konno.
- drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)
rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)