Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dyndować

dyndować

o wilku, lisie, borsuku i jenocie: biec truchtem.

Dyndowanie jest szczególnym rodzajem biegu wykorzystywanym do polowania na dzikie zwierzęta, takie jak wilki, lisy, borsuki i jenoty. Jest to technika polegająca na truchcie, który charakteryzuje się szybkością i wytrzymałością. Jest to jeden z kluczowych elementów łowiectwa, umożliwiający myśliwemu dotarcie do miejsca, gdzie może obserwować lub upolować dzikie zwierzęta.

Dyndowanie jest szczególnie popularne wśród myśliwych polujących na wilki, lisy, borsuki i jenoty ze względu na ich szybkość, wytrzymałość oraz trudny do osiągnięcia charakter. Ponadto pozwala ono myśliwemu dotrzeć do bardziej ukrytych miejsc, w których często przebywają te dzikie zwierzęta.

Wykonanie tej techniki wymaga od myśliwego znacznej silnej fizycznej kondycji oraz cierpliwości. Musi on być w stanie utrzymać szybkie tempo przez dłuższy czas oraz zachować skupienie, aby uniknąć zakłócania dzikich zwierząt przed osiągnięciem celu.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dyndować w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dostać

1) upolować zwierzynę;
2) o zwierzynie, która została trafiona.

dłużec

linka rzemienna przymocowana do nogi ptaka łowczego, używana podczas zaprawiania go do łowów.

deptanie

u ptaków akt płciowy.

dublet

ustrzelenie dwóch sztuk zwierzyny dwoma kolejnymi, bezpośrednimi strzałami przez jednego myśliwego.

darz bór

pozdrowienie łowieckie, życzenie powodzenia na polowaniu.

dziesiątak

jeleń byk noszący wieniec o pięciu odnogach na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

dwudwudziestak

jeleń byk noszący wieniec mający po jedenaście odnóg na każdej - tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).

dropiaty

o psie: cętkowany.

drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)

rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)

dziwok

ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).