Definicja hasła: dobijanie
- dobijanie
zadanie śmiertelnego ciosu rannej zwierzynie. Dobijać postrzałka należy w sposób humanitarny. Grubego zwierza dobijamy wyłącznie strzałem (płową zwierzynę w kark, czarną za uchem).
Dobijanie jest czynnością wykonywaną przez myśliwego mającą na celu uśmiercenie zwierzęcia ranionego podczas polowania. Jest to procedura wymagająca dużej odpowiedzialności i doświadczenia, ponieważ jej celem jest zminimalizowanie cierpienia zwierzęcia. Dobijanie postrzałka powinno być dokonywane w sposób humanitarny, co oznacza szybkie i bezbolesne uśmiercenie zwierzęcia. Najlepszym sposobem jest wykonanie strzału w głowę, jednak gdy to nie jest możliwe, można oddać strzał w kark lub za uchem zwierzęcia.
W przypadku grubego zwierza dobijanie powinno następować wyłącznie strzałem, ponieważ trafienie w serce lub płuca może spowodować długotrwałe cierpienie. W odniesieniu do płowej zwierzyny rekomendowane jest dobijanie strzałem w kark, natomiast w przypadku czarnej - za uchem. Dobijanie stanowi istotny element łowiectwa i musi być traktowane z należytym szacunkiem oraz odpowiedzialnością. Myśliwy musi stale mieć na uwadze dobrostan zwierząt oraz dążyć do ograniczenia ich cierpienia do absolutnego minimum.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dobijanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- drzemlik, drzemlik (Falko columbarius L.)
ptak drapieżny z rodziny sokołów czasami używany w sokolnictwie.
- doprowadzać
o psie myśliwskim: doprowadzać myśliwego do zwierzyny lub do postrzałka.
- derkanie
głos wydawany przez derkacza.
- dokłuć
dobić kordelasem postrzałka zwierzyny grubej (w Polsce obecnie sposób zabroniony).
- deptanie
u ptaków akt płciowy.
- dziwer
falisty wzór na stali damasceńskiej. Dziwerem nazywano niekiedy stal damasceńską.
- dwudziestka
śrutowa broń myśliwska kalibru 20mm.
- drapieżnik mały
gatunki łowne w Polsce to borsuk, lis, jenot, norka amerykańska, kuna leśna, kuna domowa, tchórz.
- dymorfizm sezonowy
zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.
- dwustronnie koronny
jeleń byk noszący wieniec, którego obie tyki zakończone są koronami.