Definicja hasła: dobijanie
- dobijanie
zadanie śmiertelnego ciosu rannej zwierzynie. Dobijać postrzałka należy w sposób humanitarny. Grubego zwierza dobijamy wyłącznie strzałem (płową zwierzynę w kark, czarną za uchem).
Dobijanie jest czynnością wykonywaną przez myśliwego mającą na celu uśmiercenie zwierzęcia ranionego podczas polowania. Jest to procedura wymagająca dużej odpowiedzialności i doświadczenia, ponieważ jej celem jest zminimalizowanie cierpienia zwierzęcia. Dobijanie postrzałka powinno być dokonywane w sposób humanitarny, co oznacza szybkie i bezbolesne uśmiercenie zwierzęcia. Najlepszym sposobem jest wykonanie strzału w głowę, jednak gdy to nie jest możliwe, można oddać strzał w kark lub za uchem zwierzęcia.
W przypadku grubego zwierza dobijanie powinno następować wyłącznie strzałem, ponieważ trafienie w serce lub płuca może spowodować długotrwałe cierpienie. W odniesieniu do płowej zwierzyny rekomendowane jest dobijanie strzałem w kark, natomiast w przypadku czarnej - za uchem. Dobijanie stanowi istotny element łowiectwa i musi być traktowane z należytym szacunkiem oraz odpowiedzialnością. Myśliwy musi stale mieć na uwadze dobrostan zwierząt oraz dążyć do ograniczenia ich cierpienia do absolutnego minimum.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dobijanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- dopasowanie broni
dostosowanie kolby, jej długości, grubości i awantażu oraz ciężaru i kalibru broni do budowy anatomicznej myśliwego.
- dzik, dzik (Sus scrofa L.)
ssak z rodziny świniowatych. Długość ciała do 155 cm, wysokość barku do 120 cm, ciężar do 300 kg lub nawet więcej. Ubarwienie dz. wykazuje dużą zmienność w zależności od wieku i (...)
- drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)
rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)
- dosiad
moment, w którym ptak łowczy chwyta i przytrzymuje szponami swoją ofiarę.
- dołować
o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije poniżej celu.
- degeneracja osobnicza
degeneracja spowodowana przez czynniki środowiskowe (niedziedziczna).
- drapieżnik mały
gatunki łowne w Polsce to borsuk, lis, jenot, norka amerykańska, kuna leśna, kuna domowa, tchórz.
- dymorfizm sezonowy
zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.