Definicja hasła: dobijanie
- dobijanie
zadanie śmiertelnego ciosu rannej zwierzynie. Dobijać postrzałka należy w sposób humanitarny. Grubego zwierza dobijamy wyłącznie strzałem (płową zwierzynę w kark, czarną za uchem).
Dobijanie jest czynnością wykonywaną przez myśliwego mającą na celu uśmiercenie zwierzęcia ranionego podczas polowania. Jest to procedura wymagająca dużej odpowiedzialności i doświadczenia, ponieważ jej celem jest zminimalizowanie cierpienia zwierzęcia. Dobijanie postrzałka powinno być dokonywane w sposób humanitarny, co oznacza szybkie i bezbolesne uśmiercenie zwierzęcia. Najlepszym sposobem jest wykonanie strzału w głowę, jednak gdy to nie jest możliwe, można oddać strzał w kark lub za uchem zwierzęcia.
W przypadku grubego zwierza dobijanie powinno następować wyłącznie strzałem, ponieważ trafienie w serce lub płuca może spowodować długotrwałe cierpienie. W odniesieniu do płowej zwierzyny rekomendowane jest dobijanie strzałem w kark, natomiast w przypadku czarnej - za uchem. Dobijanie stanowi istotny element łowiectwa i musi być traktowane z należytym szacunkiem oraz odpowiedzialnością. Myśliwy musi stale mieć na uwadze dobrostan zwierząt oraz dążyć do ograniczenia ich cierpienia do absolutnego minimum.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dobijanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- drgubica
dawniej używana sieć myśliwska.
- dwustronnie koronny
jeleń byk noszący wieniec, którego obie tyki zakończone są koronami.
- dziwocza
dawna sieć myśliwska.
- danielarz
myśliwy zamiłowany w polowaniach na daniele.
- dwudziestak
jeleń byk noszący wieniec, mający po dziesięć odnóg na każdej tyce (regularny) lub na jednej z tyk (nieregularny).
- drapieżne ssaki, drapieżne ssaki (Carnivora)
rząd ssaków obejmujący około 270 gatunków (w Polsce 13), o uzębieniu przystosowanym do cięcia i rozrywania zabijanych przez siebie zwierząt, nogach zaopatrzonych w silne pazury, np. wilki, (...)
- dziczyzna
jadalne mięso zwierzyny.
- dominus castorum
inaczej pan bobrowy.
- dojeżdżacz, dojeżdżacz, objezdnik
menerfory chartów lub gończych, kierujący nimi podczas polowań par force.
- dublet
ustrzelenie dwóch sztuk zwierzyny dwoma kolejnymi, bezpośrednimi strzałami przez jednego myśliwego.