Definicja hasła: dobijanie
- dobijanie
zadanie śmiertelnego ciosu rannej zwierzynie. Dobijać postrzałka należy w sposób humanitarny. Grubego zwierza dobijamy wyłącznie strzałem (płową zwierzynę w kark, czarną za uchem).
Dobijanie jest czynnością wykonywaną przez myśliwego mającą na celu uśmiercenie zwierzęcia ranionego podczas polowania. Jest to procedura wymagająca dużej odpowiedzialności i doświadczenia, ponieważ jej celem jest zminimalizowanie cierpienia zwierzęcia. Dobijanie postrzałka powinno być dokonywane w sposób humanitarny, co oznacza szybkie i bezbolesne uśmiercenie zwierzęcia. Najlepszym sposobem jest wykonanie strzału w głowę, jednak gdy to nie jest możliwe, można oddać strzał w kark lub za uchem zwierzęcia.
W przypadku grubego zwierza dobijanie powinno następować wyłącznie strzałem, ponieważ trafienie w serce lub płuca może spowodować długotrwałe cierpienie. W odniesieniu do płowej zwierzyny rekomendowane jest dobijanie strzałem w kark, natomiast w przypadku czarnej - za uchem. Dobijanie stanowi istotny element łowiectwa i musi być traktowane z należytym szacunkiem oraz odpowiedzialnością. Myśliwy musi stale mieć na uwadze dobrostan zwierząt oraz dążyć do ograniczenia ich cierpienia do absolutnego minimum.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dobijanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę D
- dźwięk główny
inaczej korkowanie.
- dziwocza
dawna sieć myśliwska.
- dukt leśny
niezadrzewiony pas dzielący las na jednostki podziału przestrzennego.
- daj
1) do pullera: sygnał, aby podał rzutek;
2) do psa: hasło, aby oddał aport.
- doprowadzać
o psie myśliwskim: doprowadzać myśliwego do zwierzyny lub do postrzałka.
- dziwok
ptak łowczy, który przed schwytaniem, przebywając na wolności, zaprawił się w samodzielnym zdobywaniu łupu (głuszec w okolicach Wisły).
- dymorfizm sezonowy
zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.
- dwudziestka
śrutowa broń myśliwska kalibru 20mm.
- darniak
kozioł sarny o wybitnie słabych parostkach i małej tuszy.
- dwulufka
zob. dubeltówka.