Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dołowanie

dołowanie

umieszczanie strzałów poniżej miejsca celowania

Dołowanie to technika strzelania, polegająca na umieszczaniu strzałów poniżej miejsca celowania. Jest ona stosowana w sytuacjach, gdy cel jest zbyt wysoko, daleko, blisko lub nisko, aby móc go trafic bezpośrednio. Strzelec musi wyobrazić sobie linię, która prowadzi od lufy broni do celu i obliczyć odległość między tą linią a celem. Następnie musi ustawić celownik tak, aby pocisk spadł na cel lub leciał nad nim w zależności od warunków.

Dołowanie wymaga dużej precyzji i dokładności ze strony strzelca. Aby skutecznie zastosować tę technikę, należy przeprowadzić szereg obliczeń oraz odpowiednio ustawić celownik. Jest to szczególnie trudne dla osób bez doświadczenia w strzelaniu oraz wymaga czasu i praktyki, aby osiągnąć doskonałość w tej technice.

Ta technika jest przydatna zarówno podczas polowań, jak i różnych form sportowego strzelania. Pozwala ona na trafienie celu nawet w trudnych warunkach terenowych oraz atmosferycznych. Dołowanie może być stosowane zarówno przez myśliwych, jak i sportowych strzelców jako sposób radzenia sobie z różnymi warunkami celowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dołowanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dołek strzelecki

miejsce pod obojczykiem, w które wstawia się stopkę broni podczas strzelania.

drozd paszkot

inaczej paszkot.

damasceńska stal, damasceńska stal, dziwer

rodzaj stali powstałej ze stopu żelaza z węglem, o budowie złożonej z dwu składników strukturalnych, różniących się odpornością na działanie kwasów. Ziarna tych składników lub ich (...)

dokłuć

dobić kordelasem postrzałka zwierzyny grubej (w Polsce obecnie sposób zabroniony).

dziczeć

o zwierzętach oswojonych, które ponownie zaczynają odczuwać lęk przed człowiekiem.

drgubica

dawniej używana sieć myśliwska.

drapieżnik

zwierzę żywiące się mięsem zabijanych przez siebie innych zwierząt.

dobry

o zwierzynie mocnej, dorodnej.

dymorfizm sezonowy

zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.

degeneracja dziedziczna

degeneracja będąca wynikiem zmian dotychczasowego układu genów pod wpływem niekorzystnych czynników.