Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: derkacz, chruściel derkacz

derkacz, chruściel derkacz, derkacz, chruściel derkacz (Crex crex L.)

ptak z rzędu chruścieli. Upierzenie brązowe z ciemniejszymi plamami na brzuchu, u samca pierś i szyja popielate. Długość ciała ok. 28 cm, rozpiętość skrzydeł 40-43 cm. Żyje na polach i łąkach, żywi się owadami, ślimakami i nasionami. Przylatuje w maju, a odlatuje w okresie sierpień-październik. W okresie godowym (maj-lipiec) samce odzywają się charakterystycznym derr-derr (stąd nazwa). Samica składa 8-11 jaj, które wysiadywane przez 19-21 dni. Pisklęta są zagniazdownikami.

Derkacz jest ptakiem z rzędu chruścieli, o charakterystycznym wyglądzie. Posiada brązowe upierzenie z ciemniejszymi plamami na brzuchu, zaś u samca pierś i szyja są popielate. Długość ciała derkacza wynosi około 28 cm, a rozpiętość skrzydeł mieści się w przedziale 40-43 cm. Ten gatunek zamieszkuje tereny otwarte, głównie pola i łąki, gdzie żywi się owadami, ślimakami oraz nasionami roślin. Derkacze przylatują na tereny lęgowe w maju, a odlatują w okresie między sierpniem a październikiem. Charakterystycznym dźwiękiem samców w okresie godowym jest "derr-derr", od którego pochodzi ich nazwa.

Samice derkacza składają 8-11 jaj, które wysiaduje przez 19-21 dni. Pisklęta są zagniazdownikami. Ptaki te cechuje aktywność i czujność - z uwagą obserwują swoje otoczenie i szybko reagują na zagrożenia, potrafiąc uciekać przed drapieżnikami. Dodatkowo są towarzyskie i preferują przebywanie w grupach. W ekosystemie odgrywają istotną rolę, regulując populacje owadów oraz innych małych zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj derkacz, chruściel derkacz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dryling

zob. trójlufka

darniak

kozioł sarny o wybitnie słabych parostkach i małej tuszy.

dzwoneczek

w sokolnictwie: dzwonek o wysokim tonie przymocowany do nogi ptaka łowczego, ułatwiąjący odnalezienie ptaka po dosiadzie zwierzyny w wysokich trawach.

do puli

(polowanie do puli) polowanie zbiorowe, po którym każdy jego uczestnik otrzymuje jednakową ilość zwierzyny, bez względu na to, ile sztuk sam upolował. Zazwyczaj dotyczy polowania na (...)

dociąganie

posuwanie się wyżła w ślad za wyciekającymi kuropatwami łub bażantami.

duszehubka

bardzo wąskie czółno używane do polowań na kaczki.

dzwonić strychulcem

o psie myśliwskim, machać ogonem

dłużec

linka rzemienna przymocowana do nogi ptaka łowczego, używana podczas zaprawiania go do łowów.

dojechać

dojść zwierza konno.

degeneracja dziedziczna

degeneracja będąca wynikiem zmian dotychczasowego układu genów pod wpływem niekorzystnych czynników.