Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: dławienie

dławienie

duszenie drapieżnika lub postrzałka przez psa myśliwskiego.

Dławienie jest metodą polowania wykorzystywaną przez psy myśliwskie do łapania i uśmiercania drapieżników lub postrzałków. Technika polega na chwyceniu zwierzyny w szczęki psa i wywieraniu na nią presji, aż do jej całkowitego unieruchomienia lub uśmiercenia. Psy stosujące tę metodę muszą być odpowiednio przeszkolone i posiadać wystarczająco mocne szczęki, aby utrzymać uchwyt na zdobyczy oraz wiedzieć, kiedy puścić zwierzynę, aby nie zranić jej nadmiernie. Dławienie jest skuteczną techniką polowania, jednak może być niebezpieczne dla psa, jeśli nie jest odpowiednio przygotowany i wyszkolony. Istotne jest dbanie o profesjonalne szkolenie psów myśliwskich praktykujących tę technikę, aby zapewnić im bezpieczeństwo i skuteczność podczas polowań.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj dławienie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę D

zobacz pełną listę haseł

dzikarz

pies używany do polowań na dziki. Z psów rasowych używa się teriery, jamniki, gończe i łajki. Oprócz wymienionych można również używać małych psów nierasowych.

dwustronnie koronny

jeleń byk noszący wieniec, którego obie tyki zakończone są koronami.

dziedziczność

jedna z podstawowych właściwości wszystkich organizmów, polegająca na zdolności przekazywania potomstwu wszelkiego typu cech.

drop, drop (Otis tarda L.)

ptak z rzędu żurawiowatych. Długość ciała 96-102 cm, ciężar 7,4-16 kg. Samiec ma głowę i szyję popielatoszare, wole płowordzawe. Grzbiet, połowa skrzydeł oraz środek ogona są (...)

doławiać

o psach gończych: gonić zwierzynę po tropie.

dominus castorum

inaczej pan bobrowy.

dotrzymać

1) o zwierzynie nie uciekającej i pozwalającej myśliwemu zbliżyć się na odległość strzału;
2) o psie myśliwskim wystawiającym, który stoi do momentu podejścia myśliwego i (...)

dołować

o broni myśliwskiej, która mimo prawidłowego celowania bije poniżej celu.

dwulufka

zob. dubeltówka.

dymorfizm sezonowy

zróżnicowanie szaty zewnętrznej osobnika w różnych porach roku, np. sama w okresie wiosenno-letnim ma suknię rdzawobrązową, a w zimie popielatoszarą.